فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٣١
جهاناند، و صبحگاهان هجوم آرند، و با آن [يورش]، گَردى برانگيزند، و بدان [هجوم]، در دل گروهى درآيند.
٦٩٧. رزمندگان سواره نظام، مورد عنايت ويژه خداوند قال رسول اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله): انَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتُهُ يُصَلُّونَ عَلَى اصحَابِ الخَيلِ، مَن اتَّخَذَهَا وَ اعَدَّهَا لِمَارِدٍ فِى دِينِهِ اوْ مُشْرِكٍ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١١٤، ح ١٢٥٦٧)
پيغمبر خدا (ص) فرمود: به راستى خدا و فرشتگانش درود مىفرستند بر صاحبان اسبها؛ كسى كه اسبى بگيرد و آن را براى (تاخت و تاز) بر سر سركشان و مشركان آماده سازد.
٦٩٨. تجهيز سواره و پياده نظام از سوى پيامبر هنگام رسيدن به دشمن دَعائِم الاسلام: رُوينَا عَن ابى عبدِاللَّهِ، عَن آبائِه، عَن عَلىّ (عليهم السلام): كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص)، اذَا لَقِىَ العَدُوَّ عَبَّأَ الرَّجّالَة، وَ عَبَّأ الخَيْلَ، وَ عَبَّأَ الابِلَ. (مستدرك الوسائل ١١/ ٨١، ح ١٢٤٧٤)
امام صادق- از قول پدرش، از على (ع)- فرمود: «پيغمبر خدا (ص) هرگاه به دشمن مىرسيد، پيادهنظام را مجهز و اسبان و همچنين شتران را آماده مىكرد.» ٦٩٩. پاداش تهيه و آماده داشتن مركب براى جبهه وَ عَن عَلىّ (عليه السلام) انّهُ قَالَ: مَنْ ارْتَبَطَ فَرَسَاً فِى سَبِيلِ اللَّهِ، كَانَ عَلَفُهُ وَ كُلُّ مَا يَنالُه وَ مَا يَكُونُ مِنهُ وَ اثَرَهُ حَسَنَاتٌ فِى مِيزَانِهِ يَومَ القِيامَة. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١١٥، ح ١٢٥٦٩)
از امام على (ع) چنين روايت شده كه فرمود: هركه اسبى را در راه خدا (براى جهاد) به آخور ببندد، علفى كه به آن مىدهد، و هر زحمتى كه از بابت آن مىكشد و هر كوششى كه براى تيمار آن بنمايد، و آنچه از آن ناشى مىشود، روز قيامت همه حسناتى است كه در ميزان عملش نهاده شود.
٧٠٠. مَركب، موجب عزت و نعمت - عوالى اللآلى: عَن النّبىّ (صلى اللَّه عليه و آله) قَالَ: ارتَبِطُوا الخَيلَ، فَانَّ ظُهُورَهَا لَكُمْ عَزٌ، وَ اجْوَافُها كَنزٌ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١١٥، ح ١٢٥٧١)
- پيغمبر اكرم (ص) فرمود: اسب، نگهدارى كنيد چون (سوار شدن به) پشت آنها براى شما باعث عزت است در آنها براى شما منافع مادى بسيار است.