فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٣٠
الْأَصْحَابَ، وَ اسْتَقْوِ لَهُ، الظّهْرَ، وَ أَسْبِغْ عَلَيْهِ فِي النّفَقَةِ، وَ مَتّعْهُ بِالنّشَاطِ، وَ أَطْفِ عَنْهُ حَرَارَةَ الشّوْقِ، وَ أَجِرْهُ مِنْ غَمّ الْوَحْشَةِ، وَ أَنْسِهِ ذِكْرَ الْأَهْلِ وَ الْوَلَدِ. (صحيفه سجاديه، دعاى ٢٧، بند ١٣)
امام سجاد (ع): بارخدايا هر جنگاورى از گروندگان به دين تو كه با آنان به كارزار خيزد و هر مجاهد از پيروان سنت تو كه با آنان جهاد نمايد تا آيين تو برترى جويد و حزب تو توانمندتر گردد و بهره تو فزونتر شود، آسانى نصيبش نما و كار را برايش سهل گردان و او را رستگار ساز و يارانش را نيكو برگزين و پشتش را نيرومند گردان و درآمدش را سرشار نما و از شادابى بهرهمندش بدار و آتش اشتياق به خانه و كاشانه را در دلش فرونشان و از اندوه تنهايى پناهش ده و خاطره همسر و فرزندان را از يادش ببر.
اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْسِهِمْ عِنْدَ لِقَائِهِمُ الْعَدُوّ ذِكْرَ دُنْيَاهُمُ الْخَدّاعَةِ الْغَرُورِ، وَ امْحُ عَنْ قُلُوبِهِمْ خَطَرَاتِ الْمَالِ الْفَتُونِ، وَ اجْعَلِ الْجَنّةَ نُصْبَ أَعْيُنِهِمْ، وَ لَوّحْ مِنْهَا لِأَبْصَارِهِمْ مَا أَعْدَدْتَ فِيهَا مِنْ مَسَاكِنِ الْخُلْدِ وَ مَنَازِلِ الْكَرَامَةِ وَ الْحُورِ الْحِسَانِ وَ الْأَنْهَارِ الْمُطّرِدَةِ بِأَنْوَاعِ الْأَشْرِبَةِ وَ الْأَشْجَارِ الْمُتَدَلّيَةِ بِصُنُوفِ الّثمَرِ حَتّى لَا يَهُمّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِالْإِدْبَارِ، وَ لَا يُحَدّثَ نَفْسَهُ عَنْ قِرْنِهِ بِفِرَارٍ.
(صحيفه سجاديه، دعاى ٢٧ بند ٤)
امام سجاد (ع): بارخدايا، بر محمد و آل او درود فرست و به وقت رويارويى با دشمن، دنياى دلفريب و نيرنگباز را از خاطرشان پاك كن و وسوسههاى مال فتنهانگيز را از دلهاشان محو ساز و بهشت را همواره نصبالعين آنان قرار ده و نعمتهايى را كه در بهشت برايشان فراهم ساختهاى به آنان بنما، يعنى مساكن جاودان، منازل كرامت، حوريان زيبارو، نهرهاى سرشار از آشاميدنىهاى رنگارنگ و درختانى كه از كثرت ميوههاى گوناگون شاخههايشان خميده شده، تا احدى از آن آهنگ بازگشت و انديشه فرار در ذهنش خطور نكند.
٨٣. سواره نظام ٦٩٦. سوگند به اسب مجاهدان وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحاً فَالْمُورِيَاتِ قَدْحاً فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحاً فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً.
(عاديات/ ١- ٥)
سوگند به ماديانهايى كه با همهمه تازاناند، و [با سمهاى خود] برق [از سنگ] همى