وَ لَقَدْ عَلِمَ الْمُسْتَحْفَظُونَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ ص أَنِّي لَمْ أَرُدَّ عَلَى اللَّهِ وَ لَا عَلَى رَسُولِهِ سَاعَةً قَطُّ وَ لَقَدْ وَاسَيْتُهُ بِنَفْسِي فِي الْمَوَاطِنِ الَّتِي تَنْكُصُ فِيهَا الْأَبْطَالُ وَ تَتَأَخَّرُ فِيهَا الْأَقْدَامُ نَجْدَةً أَكْرَمَنِي اللَّهُ بِهَا وَ لَقَدْ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) وَ إِنَّ رَأْسَهُ لَعَلَى صَدْرِي وَ لَقَدْ سَالَتْ نَفْسُهُ فِي كَفِّي فَأَمْرَرْتُهَا عَلَى وَجْهِي وَ لَقَدْ وُلِّيتُ غُسْلَهُ (ص) وَ الْمَلَائِكَةُ أَعْوَانِي فَضَجَّتِ الدَّارُ وَ الْأَفْنِيَةُ مَلَأٌ يَهْبِطُ وَ مَلَأٌ يَعْرُجُ وَ مَا فَارَقَتْ سَمْعِي هَيْنَمَةٌ مِنْهُمْ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حَتَّى وَارَيْنَاهُ فِي ضَرِيحِهِ فَمَنْ ذَا أَحَقُّ بِهِ مِنِّي حَيّاً وَ مَيِّتاً فَانْفُذُوا عَلَى بَصَائِرِكُمْ وَ لْتَصْدُقْ نِيَّاتُكُمْ فِي جِهَادِ عَدُوِّكُمْ فَوَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنِّي لَعَلَى جَادَّةِ الْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَعَلَى مَزَلَّةِ الْبَاطِلِ أَقُولُ مَا تَسْمَعُونَ وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِي وَ لَكُمْ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١٩٧)
امام على (ع): اصحاب و ياران حضرت محمد (ص) كه حافظان اسرار او مى‌باشند، مى‌دانند كه من حتى براى يك لحظه هم مخالف فرمان خدا و رسول او نبودم، بلكه با جان خود پيامبر (ص) را يارى كردم. در جاهايى كه شجاعان قدم هايشان مى‌لرزيد. و فرار مى‌كردند، آن دليرى و مردانگى را خدا به من عطا فرمود.
رسول خدا (ص) در حالى كه سرش بر روى سينه‌ام بود قبض روح گرديد، و جان او در كف من روان شد و آن دست را بر چهره خويش كشيدم. متصدّى غسل پيامبر (ص) من بودم، و فرشتگان مرا يارى مى‌كردند، گويا در و ديوار خانه فرياد مى‌زد. گروهى از فرشتگان فرود مى‌آمدند و گروهى ديگر به آسمان پرواز مى‌كردند.
گوش من از صداى آهسته آنان كه بر آن حضرت نماز مى‌خواندند، پُر بود، تا آنگاه كه او را در حجره‌اش دفن كرديم. چه كسى با آن حضرت در زندگى و لحظات مرگ از من سزاوارتر است؟
پس مردم! با دل بينا حركت كنيد، و نيت خويش را در جهاد با دشمن راست بداريد.
سوگند به خدايى كه جز او خدايى نيست، من بر جادّه حق مى‌روم، و دشمنان من بر پرتگاه باطلند، مى‌گويم آنچه را مى‌شنويد، و براى خود و شما از خدا طلب آمرزش دارم.
اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ عَرّفْهُمْ مَا يَجْهَلُونَ، وَ عَلّمْهُمْ مَا لَا يَعْلَمُونَ، وَ بَصّرْهُمْ مَا لَا يُبْصِرُونَ. (صحيفه سجاديه، دعاى ٢٧، بند ٣)
امام سجاد (ع): خدايا بر محمد و آل او درود بفرست و آنچه را نمى‌دانند به آنان بياموز و از آنچه بى‌خبرند آگاهشان ساز و به آنچه نمى‌بينند بينايشان گردان.