آن كس كه از شما يارى خواهد، ذليل و خوار است، و قلب رها كننده شما آسايش ندارد.
بهانه‌هاى نابخردانه مى‌آوريد، چون بدهكارانِ خواهانِ مهلت، از من مهلت مى‌طلبيد و براى مبارزه سُستى مى‌كنيد.
بدانيد كه افراد ضعيف و ناتوان هرگز نمى‌توانند ظلم و ستم را دور كنند، و حق، جز با تلاش و كوشش به دست نمى‌آيد.
شما كه از خانه خود دفاع نمى‌كنيد چگونه از خانه ديگران دفاع مى‌نماييد؟ و با كدام امام پس از من به مبارزه خواهيد رفت؟. به خدا سوگند! فريب خورده، آن كس كه به گفتار شما مغرور شود.
كسى كه به اميد شما به سوى پيروزى رود، با كندترين پيكان به ميدان آمده است، و كسى كه بخواهد دشمن را به وسيله شما هدف قرار دهد، با تيرى شكسته، تيراندازى كرده است!.
به خدا سوگند! صبح كردم در حالى كه گفتار شما را باور ندارم، و به يارى شما اميدوار نيستم، و دشمنان را به وسيله شما تهديد نمى‌كنم.
فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٣٦٣ ٦٣. وظايف و اختيارت ص : ٣٦٣ راستى شما را چه مى‌شود؟ دارويتان چيست؟ و روش درمان شما كدام است؟ مردم شام نيز همانند شمايند.
آيا سزاوار است شعار دهيد و عمل نكنيد؟ و فراموش كارى بدون پرهيزكارى داشته، به غير خدا اميدوار باشيد؟.
٥٧١. بهانه تراشى و بى‌تفاوتى نيروها يَا أَشْبَاهَ الرِّجَالِ وَ لَا رِجَالَ حُلُومُ الْأَطْفَالِ وَ عُقُولُ رَبَّاتِ الْحِجَالِ لَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَرَكُمْ وَ لَمْ أَعْرِفْكُمْ مَعْرِفَةً وَ اللَّهِ جَرَّتْ نَدَماً وَ أَعْقَبَتْ سَدَماً قَاتَلَكُمُ اللَّهُ لَقَدْ مَلَأْتُمْ قَلْبِي قَيْحاً وَ شَحَنْتُمْ صَدْرِي غَيْظاً وَ جَرَّعْتُمُونِي نُغَبَ التَّهْمَامِ أَنْفَاساً وَ أَفْسَدْتُمْ عَلَيَّ رَأْيِي بِالْعِصْيَانِ وَ الْخِذْلَانِ حَتَّى لَقَدْ قَالَتْ قُرَيْشٌ إِنَّ ابْنَ أَبِي طَالِبٍ رَجُلٌ شُجَاعٌ وَ لَكِنْ لَا عِلْمَ لَهُ بِالْحَرْبِ لِلَّهِ أَبُوهُمْ وَ هَلْ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَشَدُّ لَهَا مِرَاساً وَ أَقْدَمُ فِيهَا مَقَاماً مِنِّي لَقَدْ نَهَضْتُ فِيهَا وَ مَا بَلَغْتُ الْعِشْرِينَ وَ هَا أَنَا ذَا قَدْ ذَرَّفْتُ عَلَى السِّتِّينَ وَ لَكِنْ لَا رَأْيَ لِمَنْ لَا يُطَاعُ. (نهج‌البلاغه، خطبه ٢٧، بند ١٣)
امام على (ع): اى مردنمايان نامرد! اى كودك صفتان بى خرد كه عقل‌هاى شما به عروسان پرده نشين شباهت دارد! چقدر دوست داشتم كه شما را هرگز نمى‌ديدم و هرگز نمى‌شناختم! شناسايى شما- سوگند به خدا- كه جز پشيمانى حاصلى نداشت، و اندوهى غم بار سرانجام آن شد.