توضيح: اين آيه در مورد خوابيدن على (ع) در بستر پيامبر (ص) در ليلة المبيت نازل شده است. آن حضرت جان خود را فداى پيامبر (ص) كرد. ايثارگرى و عشق به خدا از صفات امير مؤمنان (ع) بود.
الهى وَ سَيِّدى وَددتُ أَن اقتَلُ وَ احيِىَ سَبعينَ أَلفَ مَرَّةٍ فِى طاعَتِكَ وَ مَحبَّتِكَ، سِيَّما اذا كَانَ فِى قَتلِى نُصرةُ دينِكَ وَ احياءُ أَمرِكَ وَ حِفظُ نامُوسِ شَرعِكَ، ثُمَّ انِّى قَد سَئِمْتُ الحَياةَ بَعدَ قَتلِ الاحِبَّةِ وَ قَتلِ هؤلاءِ الفِتيَةِ مِن آل مُحمدٍ (ص). (فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٥٣٦، ح ٤٣٥)
(در روز عاشورا نوشته‌اى از آسمان بر دست مبارك امام‌حسين (ع) قرار گرفت. چون آن را گشود و ديد همان پيمانى است كه پيش از آفرينش دنيا بر شهادتش گرفته شده است و چون به پشت آن نگريست ديد با خط روشن نوشته است: «اى حسين! ما مرگ و شهادت تو را حتمى نساخته‌ايم، اينك اختيار با توست و از پاداش تو نزد ما چيزى كم نمى‌شود. چنانچه مى‌خواهى اين بلاها را از تو بردارم، بدان كه آسمانها و زمينها و فرشتگان و پريان را همه در فرمان تو نهاده‌ايم، فرمان ده تا اين كافران بدسگال را بركنند.» ناگاه فرشتگان با دشنه‌هاى آتشين ميان آسمانها و زمين را پر كردند و انتظار فرمان امام (ع) را داشتند كه امام (ع) نوشته را (مشتاقانه) بر آسمان افراشت و افكند و عرض كرد:) «معبودا! سرورا! دوست دارم در راه فرمانبرى و محبت تو هفتاد هزار بار كشته و زنده شوم؛ مخصوصاً كه در كشته شدنم يارى دين و احياى امر و حفظ ناموس شريعت تو نهفته باشد و (الها!) پس از كشته شدن اين دوستان و جوانان آل‌محمد (ص)، ديگر از زندگى خسته‌ام!» توضيح: عشق به خدا و ايثار در راه او از ويژگى‌هاى امام حسين (ع) بود.
٥٤٧. داناتر از همه به دستورات الهى‌ قَالَ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ. (بقره/ ٢٤٧)
پيامبرشان به بنى اسرائيل گفت: خداوند او (طالوت) را بر شما برگزيده، (و فرمانده شما كرده) و او را در علم و (قدرت) جسم، وسعت بخشيده است.
أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَحَقَّ النَّاسِ بِهَذَا الْأَمْرِ أَقْوَاهُمْ عَلَيْهِ وَ أَعْلَمُهُمْ بِأَمْرِ اللَّهِ فِيهِ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١٧٣)
امام على (ع): اى مردمان، بى گمان براى رهبرى، سزاوارترين كس همانى است كه در اجرا از ديگران نيرومندتر و در آشنايى با فرمان خدا- در اين زمينه- داناتر باشد.