خود را سزاوار آتش دوزخ سازد. خداوند توانا و بزرگوار مى‌فرمايد: «اى مؤمنان! در ميدان جنگ وقتى با سپاه انبوه كسانى كه كفر ورزيده‌اند رودررو شديد، از برابرشان نگريزيد.» (انفال/ ١٥) بنابراين بر فرمان خداوند در اين صحنه‌هاى دشوار مواظبت و مراقبت داشته باشيد كه استقامت و بردبارى بر آن‌ها موجب گرانمايگى و نيكبختى، و رهايى از زشتى بيش از حد، سراسيمگى و احساس ناامنى در دنيا و آخرت است. به يقين خداوند اهميت نمى‌دهد به آنچه بندگان در شب و روزشان انجام مى‌دهند، و اين از بابت لطف است در حالى كه به كوچك‌ترين كارها آگاهى دارد؛ زيرا همه اين‌ها در كتاب نامه اعمال، ثبت است، «پروردگار من، نه خطا مى‌كند و نه از ياد مى‌برد» (طه، ٥٢). پس مقاومت كنيد و شكيبا و بردبار باشيد، پيروزى را از خدا بخواهيد و جان‌هاى خويشتن را براى پيكار آماده و به انجام آن وادار سازيد و از خداى عزوجل بترسيد: «زيرا خداوند با پرهيزكاران و نيكوكاران است.» (نحل، ١٢٨)
٥٢٨. سفارش رزمندگان به رعايت قوانين و مقررات، توسط فرماندهى كل، پيامبر (ص)
عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الُّثمَالِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ (ع) قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِذَا أَرادَ أَنْ يَبْعَثَ سَرِيَّةً دَعَاهُمْ فَأَجْلَسَهُمْ بَيْنَ يَدَيْهُ ثُمَّ يَقُولُ سِيُروا بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ لَا تَغُلُّوا وَ لَا تُمَثِّلُواوَ لَاتَغْدِرُوا وَ لَاتَقْتُلُوا شَيْخاً فَانيا؛ وَ لَا صَبِيّاً وَ لَاامْرَأَةً وَ لَاتَقْطَعُوا شَجَراً إِلَّا أَنْ تُضْطَرُّوا إِلَيْهَا وَ أَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أَدْنى الْمُسْلِمِينَ أَوْ أَفْضَلِهِمْ نَظَرَ إلى أَحَدٍ مِنَ الْمُشْرِكينَ فَهُوَ جارٌ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ فَإِنْ تَبِعَكُمْ فَأَخُوكُمْ فِي الدِّينِ وَإِنْ أَبِى فَأَبْلِغُوهُ مَأْمَنَهُ وَاسْتَعِينُوا بِاللَّهِ. (وسائل الشيعه ١٥/ ٥٨، ح ١٩٩٨٥، الكافى ٥/ ٢٧، تهذيب الأحكام ٦/ ١٣٨)
«ابوحمزه ثمالى» از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: پيامبر خدا (ص) هنگامى كه تصميم به اعزام سريه‌اى مى‌گرفت، آنان را فرا مى‌خواند و در برابر خود مى‌نشاند و مى‌فرمود: با نام خدا و با استعانت از خدا و در راه خدا و بر راه و روش رسول خدا (ص) حركت كنيد. از حدود الهى تجاوز ننماييد، (كسى را) مثله نكنيد. خيانت و پيمان شكنى نكنيد. پير فرتوت و از كار افتاده و كودك و زنى را نكشيد و درختى را قطع ننماييد مگر اضطرار داشته باشيد. و هر فردى از افراد مسلمان چه بلند مرتبه باشد يا مقام پايين داشته باشد، در صورتى كه به يكى از مشركان امان دهد، امان وى محترم است تا او بيايد و كلام خدا را بشنود. پس اگر اسلام آورد، او برادر دينى شماست و اگر نپذيرفت، راه در امان ماندنش (يعنى جزيه) را به او ابلاغ كنيد (و يا او را به مأمنش بازگردانيد) و از خدا كمك بگيريد.