٥١٧. وفا كردن مؤمنان بر پيمان خود با خداوند مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى‌ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا. (احزاب/ ٢٣)
در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند، صادقانه ايستاده‌اند؛ بعضى پيمان خود را به آخر بردند [و در راه خدا شربت شهادت نوشيدند] و بعضى ديگر در انتظارند؛ و هرگز تغيير و تبديلى در عهد و پيمان خود ندادند.
٥١٨. سرزنش پيمان شكنان‌ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ. (صف/ ٢)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چرا سخنى مى‌گوييد كه عمل نمى‌كنيد؟
كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ. (صف/ ٣)
نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمى‌كنيد.
٥١٩. پيمان شكنى خصلت منافقان‌ وَلَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِن قَبْلُ لَا يُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ وَكَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُولًا. (احزاب/ ١٥)
با آنكه قبلًا با خدا سخت پيمان بسته بودند كه پشت [به دشمن‌] نكنند، و پيمان خدا همواره بازخواست دارد.
٥٢٠. پرهيز از پيمان شكنى‌ عَن على (ع)، انَّ رَسوُلُ اللّهُ (صَلَّى اللّهُ عَلَيه وَ آلِه) قَالَ لَهُ فيما عَهدَ الَيه: وَ ايَّاكَ وَ الغَدرَ بِعَهدِ اللّهِ وَ الاخْفَارَ لِذمّتهِ، فَانَّ اللّهَ جَعَلَ عَهدَهُ وَ ذِمَّتَه اماناً امضَاهُ بَينَ العِبادِ بِرَحمتِه، وَالصَّبرُ عَلى ضيقٍ تَرجوُ انفراجَه، خَيرٌ مِن غَدْرٍ تَخافُ (اوزارَه وَ تَبعاتَه) وَ سوُءَ عاقِبَتِه. (مستدرك‌الوسائل، ج ١١، ص ٤٧، ح ١٢٣٩٦)
على (ع) روايت كرده كه: پيغمبر خدا (ص) در سفارش و عهدى كه به وى كرد فرمود:
«برحذر باش از خيانت ورزيدن به عهد خدا، و نگهبان و پاسدار امان و تعهد الهى باش؛ چون خداوند عهد و ذمت خود را، وسيله ايمنى در ميان بندگان، قرار داده است. و صبر كردن بر سختى و تنگنايى كه اميد گشايش آن را دارى، از خيانت و فريبى كه از عواقب وخيم و فرجامش مى‌ترسى، بهتر است.» ****