فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٢
عَنْ رَسوُلِ اللَّهِ (ص): قَاتِلوُا مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ لا تَغْدِروُا. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٥٩، ح ١٩٩٨٦)
پيامبر (ص) فرمود: با كسانى كه به خدا كفر ورزيدهاند بجنگيد، (اما) خيانت و غدر نكنيد و نارو نزنيد.
عن الاصبغ بن نباته قال: قالَ اميرالمؤمنين (ع) داتَ يَومِ وَ هُوَ يَخطُب عَلى المِنبر بِالكوُفه: ايُّها النّاسُ لَو لا كَراهِيةُ الغَدَرِ لكنتُ مِن ادهى النّاسِ الا انّ لِكُل غَدرةٍ فَجرةٍ، وَ لِكُلِّ فَجرَةٍ كفرةٍ، الا وَ ان الغَدرَ وَ الفُجور وَ الخِيانَة فِى النّار. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٧٠، ح ٢٠٠٠٥ «اصبغ بن نباته» گفت: يكى از روزها كه على (ع) در كوفه بر منبر، خطبه مىخواند، فرمود: اى مردم! اگر به خاطر كراهت و زشتى غَدَر و خيانت نبود، به تحقيق كه من زيركترين مردم بودم، اما چه كنم كه براى هر پيمان شكنى و خيانتى (غدرى) گناهى است و هر گناهى، نافرمانى است. (پس) آگاه باشيد كه پيمان شكن و خائن، جايگاهش در آتش است.
٤٨٥. نهى از مثله كردن كشتههاى دشمن وَ لَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ.
(نهجالبلاغه، نامه ٤٧)
امام على (ع): مباد كه آن مرد (ابن ملجم) مثله شود كه من خود از رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود: «از مثله كردن بپرهيزيد، هر چند سگى گزنده و هار باشد!» نيز فرمود: و لا تمثلوا بقتيل. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٩٥، ح ٢٠٠٥٧)
و هيچ كشتهاى را قطعه قطعه نكنيد.
٤٨٦. پرهيز از جنگ با غير نظاميان وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ. (بقره/ ١٩٠)
و در راه خدا با كسانى كه با شما مىجنگند، بجنگيد، [ولى] از اندازه درنگذريد؛ زيرا خداوند تجاوزكاران را دوست نمىدارد.
توضيح: اين مطلب از جمله «الذين يقاتلونكم و لا تعتدوا» استفاده مىشود. «يقاتلونكم» يعنى كسانى كه با شما مىجنگند، «لا تعتدوا» يعنى از جنگ با كسانى كه اهل جنگ مىباشند پا را فراتر نگذاريد و به غير نظاميان كارى نداشته باشيد. (مجمع ١- ٢/ ٥١٠)
... وَ لَا تُقَاتِلَنَّ إِلَّا مَنْ قَاتَلَكَ. (نهجالبلاغه، نامه ١٢)
امام على (ع): هرگز جز با كسى كه با تو پيكار مىكند، پيكار مكن.