فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩
و هيچ مال كوچك و بزرگى را (در اين راه) انفاق نمىكنند و هيچ سرزمينى را (به سوى ميدان جهاد و يا در بازگشت) نمىپيمايند مگر اينكه به حساب آنان نوشته مىشود، تا خدا آن را به عنوان بهترين اعمالشان پاداش دهد.
١٩. جهادگران در راه خدا محبوبان خداوند يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآمَنَت طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ. (صف/ ١٤)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! ياوران خدا باشيد همان گونه كه عيسى بن مريم به حواريون گفت: «چه كسانى در راه خدا ياوران من هستند؟ «حواريون گفتند» ما ياوران خداييم» د راين هنگام گروهى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و گروهى كافر شدند؛ ما كسانى را كه ايمان آورده بودند در برابر دشمنانشان تأييد كرديم و سرانجام بر آنان پيروز شدند! ٢٠. پاداش پشتيبانى كنندگان مجاهدان در پشت جبهه اللّهُمّ وَ أَيّمَا مُسْلِمٍ خَلَفَ غَازِياً أَوْ مُرَابِطاً فِي دَارِهِ، أَوْ تَعَهّدَ خَالِفِيهِ فِي غَيْبَتِهِ، أَوْ أَعَانَهُ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ، أَوْ أَمَدّهُ بِعِتَادٍ، أَوْ شَحَذَهُ عَلَى جِهَادٍ، أَوْ أَتْبَعَهُ فِي وَجْهِهِ دَعْوَةً، أَوْ رَعَى لَهُ مِنْ وَرَائِهِ حُرْمَةً، فَآجِرْ لَهُ مِثْلَ أَجْرِهِ وَزْناً بِوَزْنٍ وَ مِثْلًا بِمِثْلٍ، وَ عَوّضْهُ مِنْ فِعْلِهِ عِوَضاً حَاضِراً يَتَعَجّلُ بِهِ نَفْعَ مَا قَدّمَ وَ سُرُورَ مَا أَتَى بِهِ، إِلَى أَنْ يَنْتَهِيَ بِهِ الْوَقْتُ إِلَى مَا أَجْرَيْتَ لَهُ مِنْ فَضْلِكَ، وَ أَعْدَدْتَ لَهُ مِنْ كَرَامَتِكَ. (صحيفه سجاديه، دعاى ٢٧ بند ١٦)
خداوندا، هر مسلمانى كه در نبودِ جنگجو يا مرزدارى، عهدهدار كارهاى خانه او شود، يا در نبودش خانواده او را نگه دارد يا او را به برخى از دارايى خود كمك نمايد يا او را با ساز و كار جنگ كمك نمايد يا او را به ستيز با دشمن ترغيب كند، يا او را در راهى كه پيش گرفته به دعا همراهى نمايد، يا در نبود او حرمتش را پاس دارد، [خداوندا] به او نيز اجرى همانند اجر آن جنگجو به همان اندازه و با همان ويژگى عنايت فرما و به كار او پاداش نقد عطا فرما كه به زودى بهره كارى كه پيش فرستاده و خرسندى آنچه را كه انجام داده به دست آورد، تا آن كه زمان احسانى كه براى او روا ساختى و كرامتى كه در حق او مهيا نمودى برسد.