پيامبر- در چنان جوى- با يارى كسانى كه سر به فرمانش داشتند، به پيكار با عصيان‌گران برخاست و با پيشگيرى از فرود آمدن فاجعه‌اى ويرانگر و محتوم، همگان را به سوى ساحل نجات پيش راند. در حركتش با حركت لنگان، مدارا داشت و چندان درنگ مى‌كرد كه پا شكستگان را نيز به منزل برساند، جز گمراهانى كه خيرشان را هيچ اميدى نبود. تا سرانجام همه را راه رستگارى نمود و انسان را در پايگاهى فراخور جاى داد. چنين شد كه سنگ آسياب‌هاى جامعه‌شان به گردش درآمد و نيزه‌هاشان راست شد (و كج زنى‌ها در راستاى جهاد افتاد).
خداى را سوگند كه در هر لحظه حركت رهايى بخش بعثت هماره آن را عامل پويايى و بالندگى بودم تا دشمن به كمال، نابود شد فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٢٧١ ٥٠. پيروزى و شكست ص : ٢٥٩ و زمام بعثت استوار گرديد. در اين راه و پيكار نه گرفتار ترس شدم، نه به ناتوانى دچار آمدم و نه هرگز خيانت ورزيدم.
اينك نيز به نام خدا سوگند ياد مى‌كنم كه دل باطل را مى‌شكافم تا از پهلويش حق را بيرون كشم.
توضيح: پيامبر (ص) با كمك نيروهاى اطاعت پذيرى چون اميرمؤمنان (ع) و ... بر دشمنان پيروز شد. (فَقاتَلَ بِمَن اطاعَهُ مَن عَصاهُ)
٤١٥. تقدير از نيروها، موجب توان افزايى روحيه آنان‌ وَ جَزَاكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ مِصْرٍ عَنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ أَحْسَنَ مَا يَجْزِي الْعَامِلِينَ بِطَاعَتِهِ وَ الشَّاكِرِينَ لِنِعْمَتِهِ فَقَدْ سَمِعْتُمْ وَ أَطَعْتُمْ وَ دُعِيتُمْ فَأَجَبْتُمْ. (نهج‌البلاغه، نامه ٢)
امام على (ع) در تقدير و تشويق نيروها فرمود: براى شما مصريان كه خاندان پيامبرتان را به يارى برخاستيد، از خداوند بهترين پاداشى را كه به تلاش گران در راستاى فرمان او و سپاسگزاران نعمتش ارزانى مى‌دارد، خواستارم. چرا كه شما شنيديد و فرمان برديد، فرا خوانده شديد و پذيرفتيد.
٤١٦. ترجيح خشنودى خدا بر غير خدا مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الْأَوْلِيَاءِ وَ الْأَعْدَاءِ، حَتّى يَأْمَنَ عَدُوّي مِنْ ظُلْمِي وَ جَوْرِي، وَ يَيْأَسَ وَلِيّي مِنْ مَيْلِي وَ انْحِطَاطِ هَوَايَ. (صحيفه سجاديه، دعاى ٢٢)
امام سجاد (ع): و در حق دوستان و دشمنانت رضاى تو را بر غير خشنودى و طاعت تو بر مى‌گزينم تا دشمنم از ظلم و ستم من ايمن باشد و دوستم از انحراف و گرايش من به هواى نفس نوميد گردد.