٣٨١. مرزبانى فرهنگى‌ - تفيسر الامام (عليه السلام) قال: «وَدَّ كَثيرٌ مِنْ اهْلِ الكِتابِ لَوْ يَرُدوُّنَكُمْ مِنْ بَعْدِ ايمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ انْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبيَّنَ لَهُم الحقُّ فَاعْفوُا وَاصْفَحوُا) عَنْ جَهْلِهِمْ، وَ قَابِلوُهُمْ بِحُجَجِ اللّهِ، وَادْفَعوُا بِهَا اباطِيلَهُمْ، حَتَّى يَأتِىَ اللَّهُ بِامْرِهِ فِيهِمْ، بِالْقَتْلِ يَوْمَ (فَتْحِ) مَكَّة فَحِينئذٍ تَجلوُنَهُمْ مِنْ بَلَدِ مَكَّة، وَ مِنْ جَزيرَةِ العَرَبِ، وَ لا تُقِرُّونَ بِهَا كافِراً. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٠٢، ح ١٢٥٣٣)
- تفسير امام (حسن عسكرى) درباره آيه شريفه: «بسيارى از اهل كتاب، دوست مى‌دارند شما را از ايمان به كفر، بازگردانند براى حسادتى كه به ايمان شما مى‌ورزند، و با وجودى كه حق بر آنان آشكار شده. پس چنانچه از آنان ستمى به شما رسيد، درگذريد و مدارا كنيد». (بقره: ١٠٩)
فرمود: اين كار يهود و نصارى از نادانى‌شان بود، اما شما با حجت‌هاى خدا با آنان مقابله كنيد، و اين‌گونه باطل‌هاى آنان را بزداييد، تا فرمان خدا درباره جنگ يا صلح با آنان فرا رسد، و در روز فتح مكه، فرمان جنگ رسيد، و از آن هنگام آنها را از سرزمين مكه و از جزيرة العرب بيرون برانيد، و به هيچ كافرى حق سكونت و ماندن در آن ديار را ندهيد.
عَن ابيعبدالله الجعفى قالَ: قالَ لى‌ ابُوجَعفر مُحمد بن على (ع): كَم الرِباط عِندكُم؟ قُلتُ: اربَعُون، قالَ: لكِن رِباطِنا رِباطُ الدَّهرِ، وَ مَن ارتَبطَ فينا دابَّة كانَ لَهُ وَزنُها، وَ وَزنُ وَزنُها ما كانَت عِندَهُ، وَ مَن ارتَبط فينا سَلاحاً كانَ لَهُ وَزنُه ما كانَ عِندَهُ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١٣٩، ح ٢٠١٦٤)
«ابوعبداللَّه جعفى» گفت: امام باقر (ع) به من فرمود: در نزد شما يك مسلمان تا چند وقت بايد مرزبان باشد؟ عرض كردم: چهل شبانه روز.
فرمود: ولى مرزبانى ما تا پايان روزگار است و هر كه مركبى را در راه يارى ما برگزيند و آماده نگهدارد، تا هروقت كه آن مركب نزد او باشد به اندازه وزن آن و دو برابر وزنش نزد پروردگار، پاداش دارد. و هر كه سلاحى را در راه يارى ما برگزيند و آماده نگهدارد، تا هر وقت كه آن سلاح نزد او باشد، به اندازه وزن آن، نزد پروردگار پاداش دارد.
٤٨. سنت‌هاى الهى‌ ٣٨٢. قطعى و تخلف‌ناپذير بودن سنت الهى‌ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ. (روم/ ٦)
وعده خداست خدا وعده‌اش را خلاف نمى‌كند، ولى بيشتر مردم نمى‌دانند.