بِهَذَا السّيف مَن شَاءَ مِن خَلقِه ثُمّ تَلا «وَالّذين آمَنُوا بِاللّه و رُسُلهِ اولئِك هُم الصّدِيقون و الشّهداءُ عِند رَبّهم». (بحارالانوار، ٩٧/ ٥٠، ح ٣١)
رسول خدا (ص) كه فرمود: هر مؤمنى از امت من صديق و شهيد است و خداوند به وسيله اين شمشير (جهاد) هركه از بندگانش را بخواهد، گرامى مى‌دارد (و توفيق جهاد نصيبش مى‌كند) و سپس (اين آيه را) تلاوت فرمود: «و آنان كه به خدا و رسولانش ايمان آوردند، آن‌ها به حقيقت راستگويان‌اند و برايشان نزد خداوند اجر شهيدان است.» (حديد: ١٩)
٧. جهاد در راه خدا، سبب سربلندى جامعه اسلامى‌ عن ابى عبدالله (ع) قال: قال النبى (ص): اغزُوا تُورِثُوا ابنَائَكُم مَجداً. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١٥، ح ١٩٩١٦)
از امام صادق (ع) از پيامبر (ص): بجنگيد و- با جنگيدنتان- مجد و عظمت را، براى فرزندانتان به ارث بگذاريد! ٨. جهاد، موجب امنيت جامعه اسلامى و گسترش خداپرستى‌ اللّهُمّ وَ قَوّ بِذَلِكَ مِحَالَّ أَهْلِ الْإِسْلَامِ، وَ حَصّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ، وَ ثَمّرْ بِهِ أَمْوَالَهُمْ، وَ فَرّغْهُمْ عَنْ مُحَارَبَتِهِمْ لِعِبَادَتِكَ، وَ عَنْ مُنَابَذَتِهِمْ لِلْخَلْوَةِ بِكَ حَتّى لَا يُعْبَدَ فِي بِقَاعِ الْأَرْضِ غَيْرُكَ، وَ لَا تُعَفّرَ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ جَبْهَةٌ دُونَكَ. (صحيفه سجاديه، دعاى ٢٧، بند ٧)
امام سجاد (ع): بار خدايا، بدين وسيله اسلاميان را تقويت نما و شهر و ديارشان را مستحكم بدار، بر اموالشان بيفزاى و دل و ذهنشان را از نبرد با دشمن براى عبارت خود و از جنگ با آنان براى خلوت و نيايش با خودت فارغ و آسوده گردان، چنان كه در گستره زمين جز تو پرستيده نشود و احدى از آنان جز بر آستان تو سر نسايد.
٩. جهاد، درى از درهاى بهشت‌ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْجِهَادَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِيَائِهِ وَ هُوَ لِبَاسُ التَّقْوَى وَ دِرْعُ اللَّهِ الْحَصِينَةُ وَ جُنَّتُهُ الْوَثِيقَةُ. (نهج‌البلاغه، خطبه ٢٧)
امام على (ع): پس از ستايش پروردگار؛ همانا جهاد در راه خدا، دَرى از درهاى بهشت است، كه خدا آن را به روى دوستان مخصوص خود گشوده است. جهاد، لباس تقوا، و زره محكم، و سپر مطمئن خداوند است.