٣٠٩. بازداشتن مردم از راه خدا اشْتَرَوْا بِآيَاتِ اللّهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَصَدُّوا عَن سَبِيلِهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَاكَانُوا يَعْمَلُونَ. (توبه/ ٩)
آيات خدا را به بهاى اندك فروختند و [مردم را] از راه او بازداشتند، به راستى آنان چه بد اعمالى انجام مى‌دادند.
٣١٠. تجاوزگرى و جنگ افروزى‌ لَايَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلّاً وَلَا ذِمَّةً وَأُولئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ. (توبه/ ١٠)
درباره هيچ مؤمنى مراعات خويشاوندى و عهد و پيمان را نمى‌كنند، وايشان همان تجاوزكاران‌اند.
وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ. (توبه/ ١٣)
و آنان [مشركان‌] بودند كه نخستين بار [جنگ را] با شما آغاز كردند.
٣١١. پيمان شكنى مكرّر مشركان‌ وَإِن نَكَثُوا أَيْمَانَهُم مِن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَاأَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ. (توبه/ ١٢)
و اگر سوگندهاى خود را پس از پيمان خويش شكستند و شما را در دينتان طعن زدند، پس با پيشوايان كفر بجنگيد؛ چرا كه آنان را هيچ پيمانى نيست، باشد كه [از پيمان شكنى‌] باز ايستند.
٣١٢. اعلان فسخ پيمان با مشركان پيمان شكن‌ بَرَاءَةٌ مِنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدْتُم مِنَ الْمُشْرِكِينَ. (توبه/ ١)
[اين آيات‌] اعلام بيزارى [و الغاء تعهد] است از طرف خدا و پيامبرش نسبت به آن مشركانى كه با ايشان پيمان بسته‌ايد.
وَأَذَانٌ مِنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللّهَ بَرِي‌ءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللّهِ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ.
(توبه/ ٣)
و [اين آيات‌] اعلامى است از جانب خدا و پيامبرش به مردم در روز حج اكبر كه خدا و پيامبرش در برابر مشركان تعهدى ندارند [با اين حال‌] اگر [از كفر] توبه كنيد، آن براى شما بهتر است، و