انَّ النبىَّ (ص) قَالَ: اقتُلوُا المشرِكينَ وَاستَحيوا شُيوخَهُمْ وَ صِبيانَهُمْ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٥، ح ١٩٩٤)
پيامبر خدا (ص) فرمود: مشركان را بكشيد و پيران و اطفال را زنده نگه داريد.
عَنْ عَلىّ (ع) انَّه قَالَ: القِتال: قِتالانِ قِتالُ الفِئَةِ البَاغِيةِ حَتَّى يَفيئُوا، وَ قِتالُ الفِئَةِ الكافِرِة حَتَّى يَسلِموُا. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٨٣، ح ٢٠٠٣٣)
امام على (ع) فرمود: ... جنگ، دو نوع است: يكى نبرد با توطئه گران داخلى (بغات) كه عليه رهبر عادل مسلمين، شورش كرده‌اند؛ بايد با آن‌ها جنگيد تا به اطاعت امام (ع) بازگردند. و ديگر، نبرد با كافران مشرك است؛ با آنان بايد جنگيد تا تسليم شده، اسلام را بپذيرند.
٣٠٦. مهلت چهارماهه به مشركان براى تصميم‌گيرى نهايى‌ فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللّهِ وَأَنَّ اللّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ.
(توبه/ ٢)
پس [اى مشركان‌] چهارماه [ديگر با امنيّت كامل‌] در زمين بگرديد و بدانيد كه شما نمى‌توانيد خدا را به ستوه آوريد، و اين خداست كه رسوا كننده كافران است.
٣٠٧. مبارزه بى‌امان با مشركان پس از انقضاء مهلت چهارماهه‌ فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الْصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. (توبه/ ٥)
پس چون ماههاى حرام سپرى شد، مشركان را هركجا يافتيد بكشيد و آنان را دستگير كنيد و به محاصره درآوريد و در هر كمينگاهى به كمين آنان بنشينيد؛ پس اگر توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات دادند، راه برايشان گشاده گردانيد؛ زيرا خدا آمرزنده مهربان است.
٣٠٨. فلسفه و علل جنگ با مشركان؛ اخراج پيامبر (ص)، آغازگرى جنگ و فتنه انگيزى‌ أَلَا تُقَاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُؤْمِنِينَ. (توبه/ ١٣)
چرا با گروهى كه سوگندهاى خود را شكستند و بر آن شدند كه فرستاده [خدا] را بيرون كنند، و آنان بودند كه نخستين بار [جنگ را] با شما آغاز كردند، نمى‌جنگيد؟ آيا از آنان مى‌ترسيد؟ با اينكه اگر مؤمن‌ايد خدا سزاوارتر است كه از او بترسيد.