فَقَدْ دَوَّخْتُ وَ أَمَّا شَيْطَانُ الرَّدْهَةِ فَقَدْ كُفِيتُهُ بِصَعْقَةٍ سُمِعَتْ لَهَا وَجْبَةُ قَلْبِهِ وَ رَجَّةُ صَدْرِهِ وَ بَقِيَتْ بَقِيَّةٌ مِنْ أَهْلِ الْبَغْيِ وَ لَئِنْ أَذِنَ اللَّهُ فِي الْكَرَّةِ عَلَيْهِمْ لَأُدِيلَنَّ مِنْهُمْ إِلَّا مَا يَتَشَذَّرُ فِي أَطْرَافِ الْبِلَادِ تَشَذُّراً.
(نهج‌البلاغه، خطبه ١٩٢، بند ٢٧ و ١١٢- ١١٤)
امام على (ع): زنهار كه امروز با موضع‌گيرى آشكار در برابر خداوند و جنگ مسلحانه با مؤمنان، در سركشى فرو رفته‌ايد و زمين را به فساد كشيده‌ايد ...
آگاه باشيد! شما رشته پيوند با اسلام را قطع، و اجراى حدود الهى را تعطيل، و احكام اسلام را به فراموشى سپرده‌ايد! آگاه باشيد! خداوند مرا به جنگ با سركشان تجاوز كار، پيمان شكنان و فساد كنندگان در زمين فرمان داد: با ناكثانِ پيمان شكن جنگيدم، و با قاسطين تجاوزكار جهاد كردم، و مارقين خارج شده از دين را خوار و زبون ساختم، و رهبر خوارج (شيطان ردهه) بانگ صاعقه‌اى قلبش را به تپش آورد و سينه‌اش را لرزاند و كارش را ساخت. حال تنها اندكى از سركشان و ستمگران باقى ماندند، كه اگر خداوند مرا باقى گذارد با حمله ديگرى نابودشان خواهم كرد، و حكومت حق را در سراسر كشور اسلامى پايدار خواهم كرد، جز مناطق پراكنده و دوردست.
٢٦٧. آثار و بركات جنگ امام على (ع) با بغات و شورشگران‌ عَنْ عَبدالرَحمن بن الحَجاج قال: سَمعتُ ابَا عَبداللّه (ع) يَقول: كان فِى قِتالِ عَلىِّ (ع) اهل قِبلة بَركه، وَلَو لَم يُقاتِلهم عَلى (ع) لَم يُدراحَدٌ بَعدهُ كَيف يَسيرُ فيهم. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٨١، ح ٢٠٠٢٧)
«عبدالرحمن حجاج» گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود: در پيكار حضرت على (ع) با اهل قبله (براى حكومتها و مردم) بهره و سود بود؛ اگر على (ع) با آنان نبرد نكرده بود، پس از آن بزرگوار، ديگرى نمى‌دانست تكليفش با آنان و امثالشان چيست و با آنها چگونه بايد رفتار كرد.
٢٦٨. فلسفه و علل جنگ با بغات و شورشگران؛ فتنه‌انگيزى، پشت كردن به دستورات پيامبر (ص) حلال شمردن خون اهل بيت پيامبر (ص) و بدعت در دين‌ عَن مُحمد بن عمر بن على، عَن ابيه، عَن جده ان النّبى (ص) قال لَه: يا عَلى انّ اللّهَ تعالى قَد كَتب عَلى المؤُمنين الجِهاد فىِ الفِتنة مِن بَعدى، كَما كُتبَ عَليهم الجِهادَ مَع المُشركين مَعى‌، فقُلتُ: يا رَسول اللّه وَ مَاالفِتنة الّتى‌ كُتب عَلينا فِيها الجِهاد؟ قال: فِتنةُ قَوم يَشهدون ان لا اله الّا اللّه، وَ انّى رَسولُ اللّه وَ هُم مُخالِفون لِسُنّتى وَ طاعِنوُن فى‌ دينى، فَقلتُ: فَعلامَ نُقاتِلهُم يا رَسول اللّه وَ هُم‌