فَانَّهُم غَرُّونا وَ كَذَّبونا وَ خَذَلُونا، وَ أَنتَ رَبُّنا عَليَكَ تَوكَّلنا وَ اليكَ أَنبَنا وَ أِليكَ المَصير.
أَينَ عُمرُ بن سعدٍ؟ ادعُوا لى عُمَر! يَا عُمَر أَنتَ تَقتُلنى قَتَزعَم أَن يُولّيكَ الدَّعِىُّ ابن الدَّعىّ بِلاد الرَّىَ وَ جُرجَانَ؟ وَاللهِ لاتَتَهنَّأُ بِذلكَ أَبداً، عَهدٌ مَعهُودٌ، فَاصْنَعْ مَا أَنتَ صَانِعٌ، فَانَّكَ لَاتَفرَحُ بَعدى بِدُنيا وَ لَا آخِرَةٍ، وِ لَكَانَّى بِرَأسِكَ عَلَى قَصَبَةٍ قَد نُصِبَ بِالكُوفَةِ، يَتَراماهُ الصِّبيانُ وَ يَتَّخَذُونَهُ غَرَضاً بَينَهُم.
(فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٤٧٣)
(عبدالله بن حسن گويد: چون عمر بن سعد سپاه خود را براى نبرد با حسين (ع) آماده كرد و هريك را در جاى خود آراست و پرچمها را افراشت و امام (ع) نيز اصحاب خود را در راست و چپ گمارد، آنان از هر سو بر امام (ع) هجوم آورده، او را چون حلقه محاصره كردند. امام (ع) از ميان اصحاب خود بيرون آمده نزديك ايشان شد و خواست كه ساكت شوند ولى نپذيرفتند. پس فرمود:)
«واى بر شما! چرا خاموش نمى‌شويد تا گفتارم را بشنويد؟ من شما را به راه رشد فرا مى‌خوانم.
هر كه پيروى‌ام كند از رهيافتگان و هركه سرپيچى‌ام كند از هلاك شوندگان خواهد بود و همه شما سرپيچى داريد و ناشنواييد، زيرا بخششهايتان در حرام منحصر شده و شكمهايتان از حرام پر گشته است و خدا بر دلهاى شما مهر زده است! واى بر شما چرا ساكت نمى‌شويد؟ چرا گوش فرا نمى‌دهيد؟! (سپاه ابن سعد به سرزنش هم پرداخته گفتند! ساكت شويد تا ببينيم چه مى‌گويد.)
امام (ع) فرمود: «هلاكت و اندوه بر شما باد اى جماعت! آيا زمانى كه سرگشته و حيران، ما را به فريادخواهى فرا خوانديد و ما شتابان و آماده به فرياد شما رسيديم شما شمشيرهاى خود را بر ما كشيده سرهاى ما را نشان گرفتيد؟! و آتش فتنه‌ها را- كه دشمن ما و شما فراهم آورده است- بر ما افروختيد؟! و همه با هم دشمن دوستان خود و يكدست بر آنان شديد تا دشمنان خود را خرسند كنيد؟! بدون آنكه آنان عدلى را در ميان شما آشكار كنند و آرزويى از شما برآورند به جز حرام دنيا و زندگى پستى كه طمع داريد، و بدون آنكه از ما گناهى سرزده يا انديشه‌اى سست شده باشد؟! واى بر شما! اگر ما را نمى‌خواستيد و تنها مى‌گذارديد، پس چرا- در حالى كه شمشيرها در نيام و سينه‌ها آرام و انديشه‌ها پا نگرفته بود- فتنه‌ها را فراهم كرديد؟! بله آتش فتنه‌ها را همچون انبوه ملخها شتابان بر ما افروختيد و يكديگر را همچون انبوه پروانگان به آن فراخوانديد. پس‌