لَا يَدْرِي أَ لَهُ مَا يَأْتِي أَمْ عَلَيْهِ وَ لَسْتَ بِهِ غَيْرَ أَنَّهُ بِكَ شَبِيهٌ وَ أُقْسِمُ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَوْ لَا بَعْضُ الِاسْتِبْقَاءِ لَوَصَلَتْ إِلَيْكَ مِنِّي قَوَارِعُ تَقْرَعُ الْعَظْمَ وَ تَهْلِسُ اللَّحْمَ وَ اعْلَمْ أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ ثَبَّطَكَ عَنْ أَنْ تُرَاجِعَ أَحْسَنَ أُمُورِكَ وَ تَأْذَنَ لِمَقَالِ نَصِيحَتِكَ وَ السَّلَامُ لِأَهْلِهِ. (نهج‌البلاغه، نامه ٧٣)
امام (ع) در پى افشاى سيماى دروغين معاويه (فرمانده كل سپاه شام) مى‌نويسد:
پس از ياد خدا و درود! من با پاسخ‌هاى پياپى به نامه‌هايت، و شنيدن مطالب نوشته‌هايت، رأى خود را سُست، و زيركى خود را به خطا نسبت مى‌دهم؛ و همانا تو كه مدام خواسته‌هايى از من دارى و نامه‌هاى فراوان مى‌نويسى، به كسى مانى كه به خواب سنگينى فرو رفته، و خواب‌هاى دروغينش او را تكذيب مى‌كند؛ يا چون سرگردانى هستى كه ايستادن طولانى بر او دشوار مى‌باشد، و نمى‌داند. آيا آينده به سود او يا به زيانش خواهد بود؟
گر چه تو آن كس نيستى امّا به تو شباهت دارد. به خدا سوگند! اگر پرهيز از خونريزى در مهلت تعيين شده نبود، ضربه كوبنده‌اى دريافت مى‌كردى كه استخوان را خُرد، و گوشتت را بريزاند.
معاويه! بدان كه شيطان تو را نمى‌گذارد تا به نيكوترين كارت بپردازى، و اندرزى كه به سود توست بشنوى. درود بر اهلش.
٢٤٤. اعلان بسيج عمومى براى جنگ با دشمنان خدا (معاويه و يارانش)
سِيروُا الى اعداءِ اللَّهِ، سِيروُا الى اعداءِ السُّنَنِ وَ القُرآنِ، سِيروُا الى بَقيَّةِ الاحزابِ، قَتَلَةِ المُهاجِرينَ وَ الانصارِ. (وقعه صفين/ ٩٢)
بشتابيد به جنگ با دشمنان خدا، دشمنان قرآن و سنت‌هاى پيامبر (ص)، باقى مانده احزاب باطل، همانان كه مهاجران و انصار را كشتند.
٢٤٥. نشان و شعار سپاهيان در جنگ صفّين‌ نشان سربازان اسلام پارچه سفيدى بود كه به سر و بازوى خويش بسته بودند و شعارشان: «يا اللَّهُ يا احَدُ، يا صَمَدُ، يا ربَّ محمَّدٍ، يا رَحمنُ وَ يَا رَحيمُ» بود. (وقعه صفين/ ٢٣٠)
و نشان سربازان معاويه پارچه زردى بود كه به سر و بازوى خود بسته بودند و شعارشان اين بود:
«نَحْنُ عِبادُاللَّه حقّاً حقّاً، يا لَثاراتِ عُثمانَ ...» (وقعه صفين/ ٣٣٢)
٢٤٦. حكميت، نتيجه جنگ صفين و بازنده شدن جبهه حق‌ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مَعْصِيَةَ النَّاصِحِ الشَّفِيقِ الْعَالِمِ الُمجَرِّبِ تُورِثُ الْحَسْرَةَ وَ تُعْقِبُ النَّدَامَةَ وَ قَدْ كُنْتُ‌