گناه مى‌كشتند كشتار همه آنها براى من حلال بود، زيرا همگان حضور داشتند و انكار نكردند و از مظلوم با دست و زبان دفاع نكردند، چه رسد به اينكه ناكثين به تعداد لشكريان خود از مردم بى دفاع بصره قتل عام كردند.
٢٣٠. نصيحت امام (ع) به پيمان شكنان و فريب خوردگان جمل‌ كُنْتُمْ جُنْدَ الْمَرْأَةِ وَ أَتْبَاعَ الْبَهِيمَةِ رَغَا فَأَجَبْتُمْ وَ عُقِرَ فَهَرَبْتُمْ أَخْلَاقُكُمْ دِقَاقٌ وَ عَهْدُكُمْ شِقَاقٌ وَ دِينُكُمْ نِفَاقٌ وَ مَاؤُكُمْ زُعَاقٌ وَ الْمُقِيمُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ مُرْتَهَنٌ بِذَنْبِهِ وَ الشَّاخِصُ عَنْكُمْ مُتَدَارَكٌ بِرَحْمَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَأَنِّي بِمَسْجِدِكُمْ كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ قَدْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهَا الْعَذَابَ مِنْ فَوْقِهَا وَ مِنْ تَحْتِهَا وَ غَرِقَ مَنْ فِي ضِمْنِهَا [وَ فِي رِوَايَةٍ] وَ ايْمُ اللَّهِ لَتَغْرَقَنَّ بَلْدَتُكُمْ حَتَّى كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مَسْجِدِهَا كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ أَوْ نَعَامَةٍ جَاثِمَةٍ [وَ فِي رِوَايَةٍ] كَجُؤْجُؤِ طَيْرٍ فِي لُجَّةِ بَحْرٍ [وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى‌] بِلَادُكُمْ أَنْتَنُ بِلَادِ اللَّهِ تُرْبَةً أَقْرَبُهَا مِنَ الْمَاءِ وَ أَبْعَدُهَا مِنَ السَّمَاءِ وَ بِهَا تِسْعَةُ أَعْشَارِ الشَّرِّ الُمحْتَبَسُ فِيهَا بِذَنْبِهِ وَ الْخَارِجُ بِعَفْوِ اللَّهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى قَرْيَتِكُمْ هَذِهِ قَدْ طَبَّقَهَا الْمَاءُ حَتَّى مَا يُرَى مِنْهَا إِلَّا شُرَفُ الْمَسْجِدِ كَأَنَّهُ جُؤْجُؤُ طَيْرٍ فِي لُجَّةِ بَحْرٍ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١٣)
امام على (ع): شما سپاه يك زن (عائشه) و پيروان حيوان «شتر عايشه» بوديد، تا شتر صدا مى‌كرد مى‌جنگيديد و تا دست و پاى آن قطع گرديد فرار كرديد.
اخلاق شما پَست و پيمان شما از هم گسسته، دين شما دورويى و آب آشاميدنى شما شور و ناگوار است. كسى كه ميان شما زندگى كند به كيفر گناهش گرفتار مى‌شود و آن كس كه از شما دورى گزيند مشمول آمرزش پروردگار مى‌گردد. گويا مسجد شما را مى‌بينم كه چون سينه كشتى غرق شده است كه عذاب خدا از بالا و پايين او را احاطه مى‌كند و سرنشينان آن، همه غرق مى‌شوند.
و در روايتى است: سوگند به خدا، سرزمين شما را آب غرق مى‌كند، گويا مسجد شما را مى‌نگرم كه چون سينه كشتى يا چونان شتر مرغى كه بر سينه خوابيده باشد بر روى آب مانده است.
و در روايت ديگر: مانند سينه مرغ روى آب دريا.
و در روايت ديگرى آمده: خاك شهر شما بدبوترين خاكهاست. از همه جا به آب نزديك‌تر و از آسمان دورتر، و نُه دهم شرّ و فساد در شهر شما نهفته است. كسى كه در شهر شما باشد گرفتار گناه، و آن كه بيرون رود در پناه عفو خداست. گويى شهر شما را مى‌نگرم كه غرق شده، و آب آن را فرا گرفته. چيزى از آن ديده نمى‌شود، مگر جاهاى بلند مسجد، مانند سينه مرغ بر روى امواج آب دريا!