١٢٣. پيروزى در جنگ بدر، بستر حاكميت حق و نابودى باطل‌ لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ. (انفال/ ٨)
تا حق را ثابت و باطل را نابود گرداند؛ هرچند بزهكاران خوش نداشته باشند.
لِيَقْطَعَ طَرَفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوا خَائِبِينَ. (آل‌عمران/ ١٢٧)
تا برخى از كسانى را كه كافر شده‌اند، نابود كند يا آنان را خوار سازد تا نوميد بازگردند.
١٢٤. جلوگيرى از گسترش اسلام، هدف مشركان از برافروختن آتش جنگ بدر وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِن دِيَارِهِم بَطَراً وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَاللّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ. (انفال/ ٤٧)
و مانند كسانى نباشيد كه از روى هواپرستى و غرور و خودنمايى در برابر مردم، از سرزمين خود [به سوى ميدان بدر] بيرون آمدند، و مردم را از راه خدا باز مى‌داشتند [و سرانجام شكست خوردند] و خداوند به آنچه عمل مى‌كنند، احاطه [و آگاهى‌] دارد.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَن سَبِيلِ اللّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى‌ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ. (انفال/ ٣٦)
بى‌گمان، كسانى كه كفر ورزيدند، اموال خود را خرج مى‌كنند تا [مردم را] از راه خدا بازدارند.
پس به زودى [همه‌] آن را خرج مى‌كنند، و آنگاه حسرتى بر آنان خواهد گشت؛ سپس مغلوب مى‌شوند، و كسانى كه كفر ورزيدند، به سوى دوزخ گرد آورده خواهند شد.
١٢٥. جنگ بدر، صحنه تمايز مؤمنان از كافران جنگ طلب‌ لِيَمِيزَ اللّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى‌ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ. (انفال/ ٣٧)
تا خدا، ناپاك را از پاك جدا كند، و ناپاك‌ها را روى يكديگر نهد و همه را متراكم كند؛ آنگاه در جهنم قرار دهد. اينان همان زيانكارانند.
١٢٦. برترى نظامى مشركان نسبت به مسلمانان‌ وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُم بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُم مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ. (انفال/ ٢٦)
و به ياد آوريد هنگامى را كه شما در زمين، گروهى اندك و مستضعف بوديد. مى‌ترسيديد مردم‌