مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٢٦٧ - نكوهش دنيا

وهب بن منبّه گويد: دل هر كسى كه به دنيا شاد شود، حكمت و دانش را از دست داده، و هر كس هوى و شهوت را زير پا بگذارد، شيطان از سايه او مى‌نالد، و هر كس بر هواى نفس خود غلبه كند پيروز است.

به كسى گفتند: فلانى مرد، گفت: براى دنيا جمع كرد، و خود به آخرت رفت و خود را تباه ساخت، گفتند: او كارهاى نيك چنين و چنان كرد، و چندين كار خير و نيك را نام بردند. گفت: اينها به حال او سودى ندارند، چون او براى دنيا جمع كرد! به حكيمى گفتند: دنيا از كيست؟ گفت: از كسى كه ترك دنيا گفته است، گفتند: آخرت از آن كيست؟ جواب داد: از كسى كه در پى آن است.

حكيمى گويد: دنيا سراى ويرانه‌اى است، و ويرانتر از آن دل كسى است كه دنيا را آباد سازد، و بهشت سراى آبادى است، و آبادتر از آن دل كسى است كه آن را مى‌جويد.

يكى از بزرگان مى‌گويد: سه كس عاقل است: آن كه دنيا را ترك كند، پيش از آن كه دنيا او را ترك گويد، و قبر خود را آباد كند پيش از آن كه وارد آنجا شود، و آفريدگار خود را خوشنود سازد، پيش از آن كه او را ملاقات كند.

دانايى مى‌گويد: هر گاه اهل دنيا را ديدى كه در باره پارسايى سخن مى‌گويند، بدان كه آنها مسخره دست شيطانند.

امير المؤمنين- على بن ابى طالب (ع)- فرمود: دنيا شش چيز است:

خوردنى، نوشيدنى، پوشيدنى، سوارشدنى، همسرى و بوييدنى. بالاترين خوردنى‌ها عسل است كه مكيده زنبور است و بالاترين نوشيدنيها آب است كه نيكوكار و بدكار در آشاميدن آن برابرند، و بهترين پوشيدنى‌ها ابريشم است كه بافته كرم است، و بالاترين مركبها اسبهايند كه مردان رزم سوار بر آنها كشته مى‌شوند و بالاترين آميزش، آميزش با زنان است كه جاى ادرارى را داخل جاى ادرار كردن است، و زن صورت خود را آرايش مى‌كند اما هدفش، زشت‌ترين موضع‌