مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٨١ - آداب سير و سفر، وداع خانواده، و بازگشت از سفر

گفت چرا؟ پيرمرد گفت: جوانى با بديهايش گذشته، پيرى با خير و نيكيش مانده است! زيرا وقتى من مى‌نشينم بياد خدايم و برمى‌خيزم، سپاس خدا را مى‌گويم و من دوست دارم كه اين دو خصلت براى من دوام داشته باشد.

فرمود: هر گاه كسى از شما به چهل سالگى رسيد، پس بايد نهايت ترس از خدا را داشته باشد.

عبادة بن صامت مى‌گويد (١٤) جبرئيل به رسول خدا ٦ عرض كرد: به دو فرشته موكل انسان دستور مى‌دهند كه نسبت به بنده من در سن جوانيش مدارا كنيد، امّا وقتى كه به چهل سالگى رسيد، او را نگهبانى كنيد و استوار بداريد. (١٥) ابن عبّاس- خدايش از او راضى باد- مى‌گويد: هر كس به چهل سالگى رسيد و خيرش به شرّش غلبه نكرد، بايد آماده آتش دوزخ شود.

محمّد بن على بن حسين بن على- درود خدا بر همه ايشان باد- مى‌فرمايد: «هر گاه مردى به چهل سالگى رسيد، مناديى از آسمان ندا در مى‌دهد، زمان كوچ نزديك شده است، توشه سفر را آماده كن! (١٦)» هلال بن يساف (١٧) مى‌گويد: هر گاه مردى از اهل مدينه به چهل سالگى مى‌رسيد، تمام وقتش را به عبادت اختصاص مى‌داد.

مى‌فرمود: مردم به فكر دنيا مى‌باشند اما وقتى كه به چهل سالگى رسيدند، بايد به فكر آخرت باشند.

حسن (١٨) همواره مى‌گفت: براستى كه حجّت بر شخص چهل ساله از طرف خدا تمام شده و با همان حال هم مى‌ميرد.

و نيز او مى‌گويد: به تو فرصت داده شده است كه عمرت به چهل سالگى رسيده است پس پيش از فرارسيدن اجل مهلت را غنيمت دان هان به خدا سوگند، در زمان گذشته چنين بود، وقتى كه مردى به چهل سالگى مى‌رسيد، خود را سرزنش مى‌كرد.

حذيفه نقل مى‌كند: به پيامبر عرض كردند: يا رسول الله ٦ عمر امّت‌