مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٤٢٣ - دوستى براى خدا و پيامبر

پيامبريد؟ جواب مى‌دهند: از امّت حضرت محمّد ٦. فرشتگان مى‌گويند شما را به خدا سوگند، بگوييد؛ كار شما در دنيا چه بود؟ مى‌گويند: ما دو خصلت داشتيم كه خداوند بدان وسيله به لطف و رحمت خود اين مقام را به ما مرحمت كرد، مى‌پرسند: آن دو خصلت چه بودند؟ مى‌گويند: در خلوت ما از خدا شرم مى‌كرديم كه مرتكب گناه شويم، ديگر آن كه هر چه خداوند روزى ما كرده بود راضى بوديم، فرشتگان مى‌گويند، اين مقام زيبنده شماست (٢٦).

و آن گرامى فرمود: خوشنودى دلتان را تقديم پيشگاه خدا كنيد، تا به مزد تنگدستيتان برسيد و اگر نه نمى‌رسيد (٢٧).

و نيز فرمود: هر كس مى‌خواهد مقام خود را در پيشگاه خدا بشناسد بايد ببيند خدا در نظر او چگونه است زيرا خداوند، به بنده همان مقام و منزلت را مى‌دهد كه بنده به خدا در دل خود مى‌دهد (٢٨).

ابن عباس مى‌گويد: نخستين كسانى كه روز قيامت به طرف بهشت خوانده مى‌شوند كسانى هستند كه در هر حال خدا را سپاسگزارند.

مردى در پاى يكى از بزرگان زخمى را ديد، گفت: دلم به حال تو به خاطر اين زخم مى‌سوزد! او در جواب گفت: من خدا را سپاسگزارم كه اين زخم از اينجا درآمد و از چشمم در نيامد.

در اسرائيليات (٢٩) آمده است كه عابدى مدّت درازى خدا را عبادت كرده بود، در خواب ديد كه فلان زن در بهشت همسر اوست، از آن زن جويا شد تا او را پيدا كرد، و سه مرتبه از او پذيرائى كرد تا عمل او را ببيند، ديد خودش شب را به نماز مى‌گذراند و او به خواب، و خود روزها روزه‌دار، و او روزه هم نمى‌گيرد پرسيد:

آيا تو عملى جز آنچه من ديدم، دارى؟ گفت: نه به خدا قسم همان بود كه ديدى، غير از آنها چيزى بلند نيستم، آن عابد هى دوباره پرسيد: بگو چه عملى دارى تا اينكه آن زن گفت: يك خصلت كوچكى دارم و آن اين است كه اگر در تنگنا باشم آرزوى رفاه نمى‌كنم، و اگر بيمار شوم آرزوى تندرستى نمى‌كنم و اگر ناخوش‌