مجموعه ورّام، آداب و اخلاق در اسلام ت تنبیه الخواطر - ورام بن ابی فراس - الصفحة ٢٥٩ - نكوهش دنيا

عيسى بن مريم (ع) فرمود: اى طالب دنيا نيكوكار باش! ترك دنيايت نيكتر است.

پيامبر گرامى اسلام فرمود: پس از من فرومايه‌اى ميان شما خواهد آمد كه اموال شما را خواهد خورد همان طورى كه آتش هيزم را مى‌خورد.

خداوند به حضرت موسى (ع) وحى كرد، كه اى موسى به دوستى دنيا دل مبند، كه هرگز گناه بزرگى مرتكب نخواهى شد كه بدتر از اعتماد به دنيا باشد. (٢٤) حضرت موسى (ع) به مردى گذر كرد كه داشت مى‌گريست، وقت برگشتن باز هم ديد آن مرد مى‌گريد. عرض كرد: بار خدايا اين بنده‌ات از خوف تو مى‌گريد. خطاب رسيد: اى پسر عمران! اگر مغز او با اشك چشمانش فرو ريزد و دستش را به قدرى به دعا بلند كند كه از تنش بيفتد،- چون دنيا را دوست مى‌دارد- او را نخواهم آمرزيد.

امير مؤمنان فرمود: هر كس كه در او شش خصلت جمع باشد، براى بهشت وسيله‌اى و از آتش جهنّم راه فرارى را فروگذار نكرده است: هر كه خدا را بشناسد و فرمان او را ببرد، و شيطان را بشناسد، و نافرمانى كند، و حق را بشناسد، و از آن پيروى كند، و باطل را بشناسد، و از آن دورى كند، و دنيا را بشناسد، و آن را ترك كند، و آخرت را بشناسد و آن را بجويد. (٢٥) حسن (٢٦) مى‌گويد: خداوند، اقوامى را رحمت كند! كه دنيا در نزد آنان امانت است و امانت را به صاحبان امانت بازگردانند، آنگاه سبكبار و آسوده از آن رخت بربندند.

و نيز گفته است: هر كس با تو رقابت در دين تو كند، تو نيز رقابت كن، اما اگر در باره دنيايت رقابت كند، دنيا را به خود او واگذار! لقمان به پسرش گفت: پسرك من! دنيا دريايى عميق است كه مردمان زيادى در آن غرق شده‌اند، پس كشتى نجات تو بايد تقواى الهى باشد، و در كنار