إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧٢ - باب چهل و هشتم در ستايش فقر و سرانجام كار

را دارد كه اين اموال بدست كى بعد از او بيفتد يا شوهر بعدى زنش ارث برد يا بدست همسرش افتد و يا دامادش ارث برد خواهى نخواهى يكى از اينها كه گفته شد مالش را بارث تصرف كنند نتيجه‌اى كه باو رسيده همان رنج و زحمت بدست آوردن مال و غم غصه‌ى نگهدارى آن كه بدان وسيله بكلى از خدا بيخبر شده و از بندگى خدا غافل گرديده و بهره‌ى مالش را دشمنانش برده‌اند در صورتى كه هميشه ثروتمند بواسطه آن مال جانش را در خطر نابودى در كوه و صحرا و بيابانها انداخته اگر در دريا بوده با مالش غرق شده و اگر در بيابان بوده دزدها از او گرفته‌اند و او را كشته‌اند پس ثروتمند هميشه در خطر مالى و جانى قرار گرفته ولى فقير از همه‌ى عالم قطع كرده و با خدا ارتباطش را برقرار كرده و باندكى از روزى و پوشاكى كه خود را بپوشاند قناعت كرده.

و بعضى از دانشمندان گفته‌اند كه فقير از سه چيز راحت است ولى ثروتمند گرفتار آن سه باشد پرسيده شد كه آن سه چيز چيست گفت ظلم سلطان، حسد همسايگان، چاپلوسى برادران و بعضى گفته‌اند كه فقيران سه چيز را اختيار كرده‌اند يقين و آسودگى خاطر و سبكى حساب و ثروتمندان هم سه چيز را اختيار كرده‌اند رنج و زحمت نفس، سرگرمى قلب و دل و سختى حساب و بدين جهت است كه فقر و تنگدستى زينت اولياء و شعار مردمان شايسته است.

و بحضرت موسى وحى شد كه هر گاه ديدى فقر بتو رو آورد بگو مرحبا به شعار صالحين و هر گاه ديدى كه ثروت بتو روآورده‌