إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩٤ - باب سى و ششم در فضيلت سپاسگزارى خداى تعالى است

فهميدى كه اين هم از ناحيه‌ى منست.

داود عرضكرد: پروردگارا آدم را پدر پيامبرانت قرار داد و فرمان دادى كه فرشتگانت او را سجده كنند او چگونه حق سپاسگزارى و شكرت را ادا كرد؟ خطاب رسيد كه آدم اقرار و اعتراف كرد كه تمام اينها از طرف منست همان اقرار آدم باينها حق شكر مرا ادا كرد و براى بنده سزاوار است كه در هنگام سختى و بلاها خدا را مانند زمان نعمت‌ها و راحتى‌ها سپاسگزارى كند.

و روايت شده خداى سبحان بحضرت داود فرمود كه: اى داود من بهشت را آفريدم از يك خشت طلا و يك خشت نقره، سقف‌هاى بهشت را از زمرد قرار دادم گلش را از ياقوت، خاكش را از مشك ناب، سنگهايش را از درّ و لؤلؤ، ساكنانش را حوريه قرار دادم.

اى داود هيچ ميدانى آن بهشت را براى كى آماده كرده‌ام. عرض كرد: نه. پروردگارا، خطاب رسيد براى گروهى كه بلا را نعمت شمارند و لذت و آسايش را، مصيبت و جاى شك و شبهه‌اى نيست كه بلاها چه مرضها و چه غير مرضها سبب و عوض اجر و ثواب باشد در صبر بر آنها و سبب آمرزش گناهان گردد و سبب يادآورى ايام صحت و سلامتى باشد و نيز انسان را وادار بتوبه ميكند و در راه خدا صدقه ميدهد و بلا را خدا براى بنده‌اش اختيار كرده چنان كه ميفرمايد:

«وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ»[١] و انتخاب ميكند براى ايشان چيزى را كه آنان اختيار ندارند.

[١] قصص ٦٨.