إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٧ - باب دهم پاداش عيادت بيمار

آمرزيده مى‌شود، و تب يك شب كفاره گناه يك سال است زيرا كه درد تب يك سال در بدن باقى ميماند و آن كفاره گناهان گذشته و آينده‌اش ميباشد و هر كس كه يك شب بيمار شود و آن بيمارى را با آغوش باز بپذيرد و سپاسگزاريش را ادا كند برايش كفاره گناه شصت سال گناه است بواسطه قبول كردن مرض و يك سال هم براى صبر در بيمارى باشد و بيمارى براى مؤمن پاكى و رحمت است و براى كافران عذاب و نفرين است و هميشه مؤمن هم آغوش بيماريست تا زمانى كه گناهى بر او باقى نماند و درد سر يك شب تمام گناهان را بر طرف ميكند جز گناهان بزرگ.

و حضرت رسول فرموده است: كه براى مؤمن در مرضش چهار خصلت است: قلم از او برداشته مى‌شود و خدا بفرشتگان امر ميكند كه برايش بنويسند همان ثوابى كه در حال تندرستى انجام داده و گناهانش ميريزد آنچنان كه برگ درخت ميريزد و هر كس مريضى را ديدن كند از خدا چيزى نخواهد مگر اينكه باو ببخشد و خدا بفرشته دست چپ او فرمان ميدهد كه بر بنده من گناهى ننويسى تا زمانى كه در حفظ و نگهبانى من است و بفرشته دست راست دستور ميدهد كه نالش او را حسنه قرار ده، بيمارى بدن را از گناه خالى ميكند آنچنان كه دم آهنگر آهن را صاف ميكند و هر گاه بچه كوچك مريض شود كفاره گناه پدر و مادر باشد.

و روايت شده كه در مناجات حضرت موسى با پروردگارش عرض كرد پروردگارا مرا آگاه كن پاداش عيادت مريض چيست؟ فرمود:

گناهان او را ميشويم مانند روزى كه از مادرش متولد شده فرشته‌اى‌