إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٣ - باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست

رفيق اول ثروت اوست و اما دومى خانواده و فرزندان اويند سومى كردار نيك اوست اينجاست كه ميگويد بخدا سوگند اى كردار نيك تو در دنيا از هر سه‌تاى اينها در نظر من پست‌تر و بى‌ارزشتر بودى اى كاش من جز تو بكار ديگر سرگرم و مشغول نميشدم.

و عرياض بن ساويه گفته است كه پند و اندرز ميداد ما را رسول- خدا اندرزى كه ديدگان بسوى او برگشت و دلها از آن اندرز بيمناك شد سپس عرضكرديم اى رسول خدا همانا اين پند و اندرز شما امانت است براى ما پس به چه چيز ما را وصيت ميكنى.

حضرت فرمود: شما را واگذاشتم در راهى راست و روشن كه شبش مانند روز روشن است پس از اين كسى منحرف و گمراه نميشود مگر اينكه نابود و تباه گردد و هر كس از شما زنده بماند بعد از اين اختلافات زيادى مى‌بينند پس بر شما باد بعد من بر آنچه را كه از سنت و دستورات من بخاطر داريد.

و بر شما باد عمل‌كردن بدستورات جانشينان من هدايت‌كننده از اهل بيت من پس با شجاعت بدامان آنان چنگ بزنيد و پيروى از حق كنيد گر چه صاحب حق غلامى حبشى باشد زيرا كه مؤمن مانند شتريست كه او را مهار كرده‌اند و بهر كجا بكشند ميرود از صاحب خويش اطاعت ميكند و حضرت امير المؤمنين ٧ فرمود: در تفسير آيه‌ ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌[١] كه مراد از اين نعمت تندرستى، امنيت، نيرو و قدرت، سلامتى و گفته شده است كه مراد از اين نعمت آب سرد است در هواى گرم.

[١] تكاثر ٨.