إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٧ - باب چهارم در نكوهش دنيا

١- طالب دنيا مانند كسى است كه با مشت آب را برداشته و از ميانه انگشتانش ميريزد.

و نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: همانا خداى تعالى دنيا را خانه مصيبت و آخرت را سراى پاداش قرار داده پس قرار ده گرفتارى دنيا را پاداش و ثواب آخرت و پاداش آخرت عوض از گرفتاريهاى دنياست پس ميگيرد تا ببخشد و گرفتار ميكند تا پاداش و جزا دهد و همانا دنيا زود گذر است و بسرعت انتقال پيدا ميكند زينهار بترسيد از شيرينى شير دنيا كه تلخى آن وقتى است كه از شير بگيرد و ترا از خود جدا كند.

دور كنيد خوشگذرانى زود گذر دنيا را بواسطه ناراحتيهاى آينده آن و نبايد باو پيوند كنيد كه مسلم خدا حكم و فرمان بدورى دنيا فرموده و نبايد كوشش در آبادى آن كرد كه خدا فرمان ويرانيش را داده مبادا آن كه گرفتار خشم پروردگار و سزاوار مجازاتش گرديد.

شاعر فرموده است‌

١- دنيا سراى حزن و اندوه و درد است براى دوستان و كسانى كه او را دوست دارند.

٢- هنوز مصيبت من در فراق دوستم و همراهم تمام نشده كه‌