إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٦٥ - باب چهل و هفتم دعا و بركت و فضيلت آن

كردم نه فرمود پس چرا خدا عوض انفاق بنده‌اش را نميدهد عرض كردم نمى‌دانم فرمود اگر يكى از شما مال حلال بدست آورد و از آن در راه خدا انفاق كند در راهش انفاق نميكند مگر اينكه خدا عوضش را باو بدهد.

و حضرت رسول فرمود بنده‌اى نيست كه بخواند خدا را خواندنى كه قطع پيوند خويشاوندى و گناه ديگرى نداشته باشد مگر اينكه خدا سه خصلت باو عطا ميكند يا شتاب در برآوردن حاجتش يا اينكه آن دعا را براى او پس انداز مى‌كند يا بدى‌ها را از او برطرف ميكند عرضكردند اى رسول خدا درين هنگام بما چيزى فراوان بخشيده شده فرمود خدا بيشتر و بهتر از اينها دارد.

و در وحيى كه بموسى فرستاد فرمود كه من نيافريدم آفريدگانى را دوست‌تر بسوى خودم از بنده‌ى مؤمنم و همانا او را گرفتار ميكنم براى چيزى كه خير اوست و عافيت عطا مى‌كنم براى چيزى كه آن بهتر است برايش و من داناترم بآنچيزى كه اصلاح مى‌شود بآن بنده‌ى من پس بايد صبر بر بلاى من و شكر نعمتهاى من را بكند تا او را در زمره‌ى راستگويان قرار دهم در پيشگاه خودم اگر راضى برضاى من باشد و اطاعت امر مرا كند.

و از حضرت امير المؤمنين ٧ روايت شده كه خداى تعالى ميفرمايد فرمانبردارى مرا بكنيد در آنچه كه شما را فرمان ميدهم و مصالح خود را بمن مياموزيد كه من بمصالح كارتان آماده‌ترم و من در باره‌ى مصالح‌تان بر شما بخالت نمى‌ورزم و حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و اله‌