إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٨ - باب دهم پاداش عيادت بيمار

بر او موكل ميكنم تا روز رستاخيز او را عيادت كند موسى عرض كرد:

ثواب كسى كه او را بشويد چيست؟ فرمود گناهان او را ميشويم مانند روزى كه از مادرش متولد شده عرض كرد پاداش آنكه تشييع جنازه‌اش را كند چيست؟ فرمود: فرشتگانم را امر ميكنم كه آنان را در گور مشايعت كنند تا روز محشر عرض كرد پاداش آن كس كه مصيبت زده‌اى را تسليت بدهد چيست؟ فرمود: در آن روزى كه هيچ سايه‌اى جز سايه رحمت من نيست او را در سايه رحمت خود نگاه دارم.

و نيز پيغمبر اكرم فرمود كه: عيادت‌كننده بيمار غرق در رحمت الهى مى‌شود و در آن فرو ميرود و هنگامى كه در پيش مريض بنشيند پوشيده در رحت خدا شود و مستحب است كه براى بيمار دعا كند پس بگويد:

اللهم ربّ السموات و ربّ الارضين و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ما تحتهنّ و ربّ العرش العظيم اشفه بشفائك و داوه بدوائك و عافه من بلائك و اجعل شكايته كفارة لما مضى من ذنوبه و لما بقى‌

[١] و براى بيمار هم مستحب است كه در حق عيادت‌كننده دعا كند زيرا كه دعاى بيمار مستجاب است و كراهت دارد زياد نشستن پيش مريض.

[١] بار الاها. پروردگار آسمان‌ها و زمينهاى هفتگانه و پروردگار آنچه كه در زمينها و ما بين آسمان و زمين است و آنچه در زير زمين است و اى پروردگار عرش بزرگ شفا بده بيمار را بشفاى خودت و درمان كن او را بدرمان خود و امان از بلايا عنايت فرما و شكايت او را كفاره گناهش قرار ده.