إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٢ - باب هشتم گذشت عمر

جاويدانت بفرست پيش از آنكه با اضطراب از آن جدا شوى و حساب پس بدهي و فايده و لذتش را ديگران ببرند پس چقدر درنگ تو در دنيا كم است و چقدر مقام تو در آخرت ارجمند است. و بعضى از شاعران سروده‌اند.

١- دريغا بر عمرى كه در اول جوانى تباه شد و آخرش را هم دردها و پيرى نابود كرد.

٢- و چقدر هنگام جان دادن دندان بدندان بكوبم از پشيمانى و كجا فائده دارد دندان بهم فشار دادن و پشيمانى.

٣- كاش از كار بد دست ميكشيدم موقعى كه جوانى به من رو آورد و نفس در كوشش و اراده آهنين بود.

و در گفته خداى تعالى آمده است‌ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ‌[١] بتحقيق آفريديم انسان را در بهترين صورت جوانى بعد برميگردانيم او را بحالت پيرى، گروهى گفته‌اند كه پيرى جاسوس مرگست و طليعه نابودى و قاصد مرگست و جداكننده آرزوها و اولين قدم آخرت و مقدمه پيرى و جاسوس انتقال‌

[١] تين ٣ و ٥.