إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠١ - باب هشتم گذشت عمر
كن زيرا كه بدون شك مرگ فرا ميرسد.
٤- و همانا مرد اگر شصت سال در دنيا زندگي كند و زاد و توشه برندارد براى روز رستاخيز جاهل و نادانست.
و ديگرى گفته است
|
اذا كانت الستون عمرك لم يكن |
لدائك الّا أن تموت طبيب (١) |
|
|
و انّ امرء قد عاش ستين حجة |
الى منهل من ورده لقريب (٢) |
|
|
اذا ذهب القرن الذي أنت فيهم |
و خلّفت في قرن فانت غريب (٣) |
|
١- هر گاه عمر تو به شصت سال رسيد براى درد تو دكترى جز مرگ نمىباشد.
٢- و اگر مردى شصت سال زندگى كند بسوى آبگاه مرگ مسلم نزديكست.
٣- هر گاه بگذرد عصرى كه تو در آن عصر زندگى ميكني و داخل عصر ديگرى شدى پس تو در آن عصر غريبى.
و در قول خداى تعالى آمده است: إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا (٨٤ مريم) نفسهائى كه ميكشيد برايتان مىشماريم، نفسهائى كه زيان دارد اگر در غير طاعت و بندگى خدا مصرف شود، و گروهى گفتهاند كه عمر كوتاه است و سفر دور باصلاح روزهايت مشغول شو كه در آن روزها چه ميكنى؟
و توشه برگير براى سفر دور و درازت و از آنچه كه جمع آورى كردهاى بهرهبردار پس چيزى ازين سراى گذران و محل عبورت براى سراى