زندگى‌ات به غفلت گذشت، بر تو باد كه از بقيّه آن استفاده نمايى، ودر فصلى كه همه مظاهر زيبا تو را به او راهنمايند، به ياد او باشى، شايد ديدارت حاصل شود؛ كه:

٣٤٢١

«إنَّ عُمْرَكَ مَهْرُ سَعادَتِكَ، إنْ أنْفَذْتَهُ فى طاعَةِ رَبِّكَ.»

[١]: (بدرستى كه عُمر تو كابين سعادت وخوشبختى توست، اگر آن را در طاعت وعبادت پروردگارت سپرى نمايى.) ونيز:

٣٤٢٢

«إنَّ أنْفاسَكَ أجْزآءُ عُمْرِكَ فلاتُفْنِها إلّافى طاعَةٍ تُزْلِفُكَ.»

[٢]: (براستى كه نَفَسها ودمهاى تو، جزء جزء عُمر توست، پس آنها را جز در طاعت وعبادتى كه [به خدا] نزديكت سازد، از بين مبر.) وهمچنين:

٣٤٢٣

«لَيْسَ شَىْ‌ءٌ أعَزَّ مِنَ الْكِبْريتِ الأحْمَرِ، إلّامابَقِىَ مِنْ عُمْرِ المُؤْمِنِ.»

[٣]: (چيزى كمياب تر از گوگرد سُرخ نيست، مگر آنچه كه از عُمر مؤمن باقى مانده.).

در مجلس صبوحى، دانى چه خوش نمايد؟		عكس عذار ساقى، بر جام مِىْ فتاده‌

اى خواجه! مى‌دانى خمارى مشاهدات شبِ سالكِ عاشق را، صبح هنگام چه چيز مداوا خواهد نمود؟ ديدن جمال جانان از ملكوت مظاهر اتمّ (انبياء، ويا اولياء :، ويانبىّ اكرم ٦ واوصيايش :)؛ كه:

٣٤٢٤

«أللّهُمَّ! إنّى أسْألُكَ بِمَعانى جَميعِ مايَدْعُوكَ بِهِ وُلاةُ أمْرِكَ ... لافَرْقَ بَيْنكَ وَبَينَها إلّاأنَّهُمْ عِبادُكَ.»

[٤]: (خداوندا! سوگند به تمامى معانى وحقايقى كه واليان امرت تو را به آن مى خوانند از تو مى خواهم ... [آنان كه‌] فرقى ميان تو وايشان نيست جز آنكه آنان بندگان تواند.) ونيز:

٣٤٢٥

«أللّهُمَّ! إنّى أسْألُكَ بِالتَّجَلِّى الأعْظَمِ.»

[٥]: (بار خدايا! به حق تجلّى اعظمت [پيامبر اكرم ٦‌] از تو مسئلت دارم.) ويا ديدار او از ملكوت همه اشياء كه:

٣٣١٩

«وَأنْتَ الَّذى لا إلهَ غَيْرُكَ ... تَعَرَّفْتَ إلَىَّ فى كُلِّ شَىْ‌ءٍ فَرَأيْتُكَ ظاهِراً فى كلِ‌

[١] - غرر ودرر موضوعى، باب العمر، ص ٢٧٦.

[٢] - غرر ودرر موضوعى، باب العمر، ص ٢٧٦.

[٣] - غرر ودرر موضوعى، باب العمر، ص ٢٧٦.

[٤] - اقبال الاعمال، ص ٦٤٦.

[٥] - مصباح كفعمى، ص ٥٣٥.