جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٣٥ - غزل ٥٢٦ اى در رخ تو پيدا، انوار پادشاهى

آسمانها وزمين است.) وهمچنين:

٣٥٨٩

«وَبِسُلْطانِكَ الَّذى عَلا كُلِّ شَىْ‌ءٍ»

[١]: (و [از تو مسئلت دارم‌] به سلطنت وپادشاهى‌ات كه بر هر چيزى برترى دارد.) ونيز:

٣٥٩٨

«وَبِنُورِ وَجْهِكَ الَّذى أضآءَ لَهُ كُلُّ شَىْ‌ءٍ.»

[٢]: (و [از تو مسئلت دارم‌] به نور روى واسماء وصفاتت كه هر چيزى بدان روشن است.) ودر اين مشاهده‌ام صدها حكمت كه در ايجاد موجودات نهفته، وفرموده‌اى، مى‌نگرم، كه: «وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ، وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ»[٣]: (واوست قاهر وچيره برفراز بندگانش، واوست حكيم وفرزانه وخبير وكاردان.) ونيز: «وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً»[٤]: (ولشگرهاى آسمانها وزمين تنها براى خداست، وخداوند آگاه وحكيم وفرزانه مى باشد.).

ويا بخواهد به مقام ومنزلت رسول اللَّه ٦ اشاره نموده وبگويد: اى رسول گرامى! در چهره‌ات انوار بزرگى وعظمت آشكار، ودر افكار وگفتار وكردارت صدها حكمت الهى نهفته؛ كه: «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ، لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ»[٥]: (اوست خدايى كه رسول خويش را همراه با هدايت ودين حق گسيل داشت، تا او را بر تمام اديان چيرگى وبرترى بخشد.) ونيز: «هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ، يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ»[٦]: (واوست خداوندى كه در ميان ناخوانان پيامبرى را از ايشان برانگيخت، تا آيات الهى را بر ايشان خوانده، و [از بديها] پاكيزه‌شان نموده، وبه آنان كتاب [قرآن شريف‌] وحكمت بيآموزد.).

[١] - اقبال الاعمال، ص ٧٠٦.

[٢] - اقبال الاعمال، ص ٧٠٧.

[٣] - انعام: ١٨.

[٤] - فتح: ٤.

[٥] - توبه: ٣٣.

[٦] - جمعه: ٢.