جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٢٣ - غزل ٥٢٤ اى بىخبر! بكوش كه صاحب خبر شوى

اى خواجه! وصال حضرت دوست نصيب آنان مى شود، كه سر به آستانه انبياء واولياء : وبندگان خاصّ واساتيد طريق بسايند، تا آنان راهنمايشان به او جلّ جلاله گردند؛ كه: «قُلْ: إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ، فَاتَّبِعُونِي، يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»[١]: (بگو: اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى نماييد، تا خداوند شما را دوست بدارد.) ونيز: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا: اتَّقُوا اللَّهَ، وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ، وَ جاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ، لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»[٢]: (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! تقواى خدا را پيشه كنيد وبه سوى او وسيله ودستاويزى بجوييد ودر راه او مجاهده و تلاش و كوشش نماييد، باشد كه رستگار شويد.- به گفته خواجه در جايى:

ودر جاى ديگر مى گويد:

[١] - آل عمران: ٣١.

[٢] - مائده: ٣٥.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٢٦، ص ١٢٠.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٧٣، ص ١٥٠.