جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٢ - مقدمه آثار گريستن در سير الى الله از نظر خواجه

زدرياى دو چشمم گوهر اشك‌

جهان در لؤلؤِ لالا گرفته است‌[١]

٥- گر طمع دارى از آن جامِ مرصّع، مِىِ لعل‌

دُرّ وياقوت به نوك مژه‌ات بايد سفت‌

اشك حافظ، خرد وصبر به دريا انداخت‌

چه كند؟ سوز غم عشق نيارست نهفت‌[٢]

٦- اشكم احرام طواف حرمت مى بندد

گرچه از خون دل ريش، دمى طاهر نيست‌[٣]

٧- دارم امّيد بدان اشكِ چو باران، كه مگر

برقِ دولت كه برفت از نظرم، باز آيد[٤]

٨- چشم من كرد به هر گوشه روان سيلِ سرشك‌

تا سَهى سَرْوِ تو را تازه به آبى دارد[٥]

٩- خوشا نماز ونياز كسى كه از سَرِ درد

به آب ديده وخون جگر طهارت كرد![٦]

١٠- ثواب روزه وحجِّ قبول آن كس بُرد

كه خاك ميكده عشق را زيارت كرد

نماز، در خم آن ابروانِ محرابى‌

كسى كند، كه به خون جگر طهارت كرد[٧]