جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١١ - مقدمه آثار گريستن در سير الى الله از نظر خواجه
[مقدمه] آثار گريستن در سير الى اللَّه از نظر خواجه
هيچ ترديدى از نظر كتاب وسنّت در مدح گريستن نسبت به امور اخروى ومعنوى نمى باشد. غرض ما از اين مقدّمه يادآورى ابياتى از خواجه در ترغيب بر گريستن است، تا خوانندگان وآنانكه طالب سير الى اللَّه مى باشند وكمالات عاليه انسانيّت را تعقيب مى كنند، بدانند كه بدون ريختن سرشك وگريستنِ (از خوف ويا شوق ومحبّت الهى) نمىتوان حجابهاى ظلمانى ونورانى را از ديده دل زدود، وبه مشاهده ذات واسماء وصفات بىمثال حضرت دوست ديده گشود.
|
١- حافظ! زديده، دانه اشكى همى فشان |
باشد كه مرغِ وصل كند قصدِ دام ما[١] |
|
|
٢- صد جوى آب بستهام از ديده در كنار |
بر بوىِ تخمِ مِهْر، كه در دل بكارمت |
|
|
مىگويم ومردام از اين چشم اشكبار |
تخمِ محبّت است كه در دل بكارمت[٢] |
|
|
٣- بيار مِىْ كه چو حافظ مدامم استظهار |
به گريه سحرىّ ونيازِ نيم شبى است[٣] |
|
|
٤- غمش تا در دلم مأوى گرفته است |
سرم چون زلف او سودا گرفته است |
|
[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤، ص ٤١.
[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٩، ص ٧١.
[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٦٣، ص ٨٠.