جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٨٧ - غزل ٣٥ زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نيست

بخواهد با اين بيان دراين سه بيت بگويد: دربار شاهان اين عالم است كه نياز به دربان دارد، چون كارهاى آنان از روى حساب نيست؛ ولى دربار محبوب ما حاجت به دربان و حاجب ندارد؛

و اگر ما راه بدانجا نداريم، مانع و نقص از جانب ماست، نه از سوى محبوب:

به گفته خواجه در جايى:

بخواهد بگويد:

٢٦٥

«فَيامَنْ هُوَ عَلَى المُقْبِلينَ عَلَيْهِ مُقْبِلٌ، وَبِالْعَطْفِ عَلَيْهِمْ عآئِدٌ مُفْضِلٌ، وَبِالغافِلينَ عَنْ ذِكْرِهِ رَحيمٌ رَؤُوفٌ، وَبِجَذْبِهِمْ إلى‌ بابِهِ وَدُودٌ عَطُوفٌ! أسْأَلُكَ أنْ تَجْعَلَنى مِنْ أوْفَرِهِمْ مِنْكَ حَظّاً، وَأعْلاهُمْ عِنْدَكَ مَنْزِلًا، وَأجْزَلِهِمْ مِنْ وُدّكَ قِسْماً، وَأفْضَلِهِمْ فى مَعْرِفَتِكَ نَصيباً.»

[٢]: (اى.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٧٧، ص ٤١٤.

[٢] - بحار الانوار، ج ٩٤، ص ١٤٧- ١٤٨.