جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٢٧ - غزل ٢٧ روضه خلد برين، خلوت درويشان است

هركس خدا و رسولش را اطاعت كند، هم ايشان با كسانى خواهند بود كه خداوند بر آنان نعمت [ولايت‌] را ارزانى داشته.- نيز: «وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ، فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً»[١]: (و هر كه از خدا و رسولش اطاعت كند، بى گمان به رستگارى بزرگى نايل آمده.- همچنين: «وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ، لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ»[٢]: (و از خدا و رسولش اطاعت نماييد، اميد است كه مورد رحمت قرار گيريد.) ويا اينكه:

٢١٣

«أَحَقُّ مَنْ أطَعْتَهُ، مَنْ أمَرَكَ بِالتُّقى‌، وَنَهاكَ عَنِ الهَوى‌.»

[٣]: (سزاوارترين كسى كه بايد از او پيروى كنى، كسى است كه تو را به تقوى‌ امر نموده و از خواهش نفسانى نهى‌ات كند.- نيز:

٢١٤

«إنَّ مَنْ بَذَلَ نَفْسَهُ فى طاعَةِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، كانَتْ نَفْسُهُ ناجِيَةً سالِمَةً ...»

[٤]: (براستى كه هركس نَفْس خويش را در طاعت خدا و رسولش بذل كند، نَفْسش رستگار گشته و [از آسيب هوا و هوس‌] رهايى مى‌يابد.- به گفته خواجه در جايى:

[١] - احزاب: ٧١.

[٢] - آل عمران: ١٣٢.

[٣] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب الطّاعة، ص ٢١٧.

[٤] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب الطّاعة، ص ٢١٧.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٢٠، ص ٢٤٦.