جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٩٠ - غزل ٢٣ بيا كه قصر امل، سخت سست بنياد است

به دنيا، موجب دشمنى شديد [خداوند] مى‌باشد.- همچنين:

١٥٩

«ألدُّنيْا ظِلٌّ الغَمامِ وَحُلْمُ المَنامِ.»

[١]: (دنيا، بسان سايه ابرى و رؤيايى در خواب مى باشد.- يا اينكه:

١٦٠

«ألدُّنيْا غُرُورٌ حآئِلٌ، وَسَرابٌ زآئِلٌ، وَسِنادٌ مآئِلٌ.»

[٢]: (دنيا، فريبى گذران، و سرابى ناپايدار، و تكيه گاهى كج است.)

شب گذشته، كه با دوست انس و الفتى داشتم و مست مشاهدات و خراب تجلّياتش بودم، با گوش دل پيامها از او شنيدم كه مى فرمود: اى آن كه در بلندى همّت و نظر به منزلتهاى دنيوى و اخروى قانع نيستى و مقام سدرة المنتهايت مقصد و مقصود است، توجّه داشته باش به غمخانه و عالم پست طبيعت دل نبندى؛ كه:

«فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ»[٣]: (پس بهره و كالاى زندگانى دنيا در برابر آخرت جز اندكى بيش نيست.- نيز:

١٦١

«لا تَرْغَبْ فيما يَفْنى‌، وَخُذْ مِنَ الفَنآءِ لِلبَقآءِ.»

[٤]: (در آنچه كه نيست و نابود مى شود، دل مبند، و از [دار] نيستى براى [دار] هستى و پايندگى بهره برگير.)؛ زيرا: «تو را ز كنگره عرش مى زنند صفير.»؛ كه:

١٦٢

«إنَّ لَكُمْ نِهايَةً فَانْتَهُوا إلى نِهايَتِكُمْ، وَإنَّ لَكُمْ عَلَماً فَانْتَهُوا بِعَلَمِكمْ.»

[٥]: (براستى كه براى شما فرجام و پايانى است پس.

[١] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب الدنيا، ص ١٠٧.

[٢] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب الدنيا، ص ١٠٧.

[٣] - توبه: ٣٨.

[٤] - غرر و درر موضوعى، باب الترغيب الى الآخرة والعمل الصّالح، ص ١٤٤.

[٥] - غرر و درر موضوعى، باب الترغيب الى الآخرة والعمل الصّالح، ص ١٤٠.