جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٠١ - غزل ١٠ رونق عهد شباب است دگر بستان را

بخواهد بگويد: اى خواجه! از جهان آزاد شو، تا تو را گنج معرفت و ديدار حاصل شود، به گفته خواجه در جايى:

اى خواجه! مراقبه و ذكر محبوب را از دست مده، و رندى و تجافى از عالم را اختيار نما، و از حضرت دوست توجّه خود بر مدار، تا عمر را به شادمانى بسر برى، و خواندن قرآن را وسيله اى براى به دام انداختن مردم و نعمتهاى اخروى چون زاهد قرار مده. (كه اين نوعى شرك است.).

و ممكن است مقصود خواجه از «قرآن را»، قسم به آن باشد، يعنى: اى خواجه! تو را به حقّ قرآن سوگند مى دهم كه روش خود را چون ديگران تزوير قرار مده.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٨٢، ص ٤١٧.