كند و از كارهاى نيك آنان بى‌بهره باشد مانند گياه خلنج (درختى است بدون پوست) كه پوستهايش يكى پس از ديگرى كنده مى‌شود تا به مغزش برسد. او چنانست كه خداى متعال در حق آنها فرموده- إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا آنان مانند چهار پا و حيواناتند بلكه در راه خود گمراه‌تر از آنانند.

١١- حضرت باقر ٧ فرمود شخصى كه داراى چهره زيبا باشد و دامنش بگناه بى‌عفتى آلوده نباشد از بندگان خالص خدا است.

١٢- امالى شيخ طوسى ج ٢ ص ٢٢٦ عبد اللَّه بن محمد گويد در سامراء از حضرت هادى ٧ شنيدم كه فرمود كشندگان پيامبران و قاتل انبياء همين مردمان پست و رذل هستند. عامه و عوام از ريشه عمى بمعناى كورى مى‌آيد خداوند باينكه آنها را تشبيه بچهار پايان و حيوانات نموده اكتفاء نكرده بلكه فرمود بَلْ هُمْ أَضَلُ‌ از چهار پايان هم بدترند.

١٣- نهج البلاغه خطبه ١٦ على ٧ در مقام معرفى غوغاء فرمود آنان (غوغاء) افرادى هستند كه وقتى اجتماع نمايند غالب ميشوند و وقتى هم پراكنده ميشوند شناخته نميشوند بعضى نقل كرده‌اند كه حضرت در توضيح و تفسير غوغاء فرموده آنهائى هستند كه وقتى اجتماع كنند زيان وارد ميكنند ولى وقتى متفرق شوند سودمند هستند. بحضرت گفته شد ضرر و زيان تجمع آنان معلوم اما تفرق آنها چطور سودمند است. فرمود هر كسى دنبال كار خود ميرود. بناء ميرود دنبال بنائى خود و بافنده بطرف كارگاهش نانوا بمغازه خود (مشغول خدمات خودش ميشوند).

نهج البلاغه حكمت ٢٠٠ جنايت پيشه‌اى را آوردند خدمت على ٧ و در اطرافش گروه زيادى از مردم بى‌تربيت بودند حضرت فرمود آفرين مباد چهره‌هائى كه ديده نمى‌شوند. بجز در مواقع بد و زشتى (مانند چنين وقتى).

١٤- نهج البلاغه خطبه ١٦ على ٧ فرمود كسى كه در پيشاپيش او آتش دوزخ و بهشت هست مشغول انجام وظيفه است- مردم از اين نظر بر سه گروهند ١- گروهى با كمال جديت و با شتاب و سرعت وظائف خود را انجام ميدهد كه قطعا نجات مييابد ٢- گروهى كه تا حدودى كند رواست ولى بالاخره دنبال كارهاى نيك است اين هم اميد نجات دارد ٣- گروهى كه در اطاعت پروردگار كوتاهى دارد و مقصر است كه در آتش سقوط ميكند. انحراف به چپ و راست باعث گمراهى است. راه وسط و متن طريق جاده مستقيم است قرآن مقدس و آثار رسالت بر همين روال است و سنه پيغمبر از اين منبع است و بازگشت و پايان كار بر همين است هر كس ادعاى باطل كند هلاك مى‌شود و