آيا متوجه نيستند كه (ما خداوند) به كيفر گناهانشان از نعمت‌هاى اطراف زمين كم ميكنيم و دنبال حكم خداوند قدرتى نيست كه مانع اجراى آن گردد و خداوند بحساب مردم با كمال سرعت رسيدگى ميكند.

ابراهيم ١٤ ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ در اين حوادث و گرفتن و نابودى ستمكاران آيه و عبرتى است براى كسانى كه از مقام حسابگرى من و از وعيد و تهديدهاى من بيم و هراس دارند.

حجر ٤٩- ٥٠ نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ. وَ أَنَّ عَذابِي هُوَ الْعَذابُ الْأَلِيمُ‌.

به بندگان من ابلاغ كن كه من بخشنده مهربان هستم ولى عذاب و كيفر من هم قطعا عذاب دردناك و جانكاهى است.

حجر ٨٢- ٨٤ وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنِينَ. فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ. فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ‌.

در دل صخره‌هاى كوه‌خانه‌هائى براى ايمنى تهيه ميكردند. ناگهان صيحه آسمانى صبحگاه آنان را فرا گرفت و آن خانه‌هاى سنگى كه با دست خود تراشيده بودند سودى به حال آنان نداشت.

نحل ٤٥ أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ. أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ. أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى‌ تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ‌.

آيا آن كسانى كه با مكر و فريب كارهاى زشتى را انجام ميدهند از خشم الهى و فرو بردن آنها در اعماق زمين و يا رسيدن عذاب ناگهانى بدون توجه آنها و يا از گرفتن خدا آنان را در حين سرگرمى بامور خود بدون اينكه بتوانند خدا را عاجز كنند و يا از شمول غضب و گرفتن عذاب الهى با وحشت و دهشت. آيا از اين گونه امور آسوده خاطر و در امانند؟

البته خداوند مسلم نسبت ببندگان خود مهربان و رحيم است (تأخير در عذاب ميفرمايد شايد بيدار شوند).

نحل ٤٥- ٤٧ وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ‌