ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ١١٥ - اخبار
پيغمبر اكرم ٦ فرمود: در امت من رهبانيت و سياحت و سكوت و خاموشى ممنوع است (سكوت در برابر گناه و يا خود سكوت را عبادت دانستن) در معانى الاخبار هم چنين روايت شده است.
٣- امالى طوسى ... يحيى الجلاء گويد شنيدم از بشر كه بدوستان و همنشينان خود ميگفت سياحت و گردش كنيد كه آب وقتى در جريان باشد پاكيزه مىشود ولى هنگامى كه در يك جا بماند متغير و رنگش بزردى ميرود.
٤- تفسير قمى در ذيل آيه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ- مائده ٨٧) اى اهل ايمان چيزهاى پاكيزهاى كه خدا آنها را براى شما حلال و مجاز دانسته بر خود حرام ننمائيد- صاحب تفسير نامبرده (على بن ابراهيم قمى) گويد پدرم از ابن ابى عمير از بعضى از وسائط او از امام ششم ٧ نقل كرده كه فرموده اين آيه در باره امير مؤمنان ٧ و بلال و عثمان بن مظعون نازل شده اما امير مؤمنان ٧ سوگند ياد كرده بود كه شبها هرگز خواب نكند (و همه شب تا صبح بعبادت بسر برد) و اما بلال سوگند خورده بود كه هيچ روزى افطار نكند و روزها را روزه دار باشد و اما عثمان بن مظعون سوگند خورده بود كه با زن خود نياميزد. روزى همسر عثمان بر عائشه وارد شد و اتفاقا زن زيبائى بود و عائشه نگاهى بآن زن نمود ديد بخود نپرداخته و خود را از جهت لباس و سر و صورت مرتب نكرده گفت چرا چنين نامرتبى؟ همسر عثمان گفت من براى چه كسى خود را بيارايم؟ بخدا قسم شوهر من از مدتها پيش نزديك من نيامده چون كه شيوه رهبانيت را اتخاذ كرده و لباسهاى مخصوص و خشن بر تن نموده و در زندگى دنيا و از ده و بىعلاقه شده وقتى كه پيغمبر ٦ بمنزل آمد عايشه قضيه را به حضرت گفت رسول خدا ٦ بيرون رفت و اعلام نمود كه مردم جمع شوند پس از اجتماع مردم حضرت بمنبر رفت حمد و ثناء پروردگار را نمود سپس فرمود. اين چه فكرى است كه گروهى حلالهاى پاك و پاكيزه را بر خود حرام نمودهاند؟ بدانيد كه من كه پيغمبرم شب ميخوابم و با همسر خود هم بستر ميشوم و در روز افطار كرده غذا ميخورم اين روش و سنت من است و هر كس از روش و سنت من روى گردان باشد از من نيست. در اين حال اين چند نفر برخاستند و عرضه داشتند يا رسول اللَّه ما باين كارها سوگند ياد كردهايم با سوگند خود چه كنيم؟ اين آيه را خداوند نازل فرمود لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ ...
تا آخر آيه ٨٩ سوره مائده خداوند شما را در باره سوگندهائى كه بر پايه صحيح و دستور اسلام استوار نبوده مواخذه و كيفر نخواهد نمود البته سوگندهائى كه بر ميزان صحيح دينى استوار شده مواخذه مينمايد و كفاره مخالفت با سوگند چند چيز است.