ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣٢٨ - باب ٥٩ در باره بيم و اميد و حسن ظن بخدا و گمان لطف و كرم از خداوند متعال داشتن
يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
آيا نميدانى سلطنت آسمانها و زمين از آن خدا است هر كه را بخواهد كيفر ميدهد و هر كه را بخواهد ميبخشد و خداوند بر هر چيز توانا است.
مائده ٤٤ فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ. از مردم نترسيد فقط از من بترسيد. كه اگر تمرد و گناه كنيد مشمول غضب من ميشويد.
مائده ٨٤ وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ در صورتى كه ايمان نياوريم چگونه چشم انتظار داريم كه خدا ما را در زمره شايستگان قرار دهد.
مائده ٩٩ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ.
بدانيد كيفر الهى سخت دردناك و البته بخشنده مهربان است. وظيفه پيامبر فقط گفتن است و خداوند بكارهاى آشكار و نهان شما آگاه است.
انعام ١٥ ١٦ قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ.
بگو اگر معصيت و گناه كنم از عذاب الهى در آن روز بزرگ خوف و وحشت دارم هر كه از عذاب آن روز در امان باشد قطعا مشمول رحمت حق شده و همين رستگارى بزرگ است.
انعام ٥١ وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ.
با اين قرآن افرادى را كه از روز حشر و رستاخيز كه جز خدا هيچ دوست و واسطهاى نيست در آن روز ميترسند و خوف دارند هشدار و بيم ده باشد كه تقواى داشته باشند.
انعام ٨١ از قول ابراهيم ٧ نقل ميفرمايد وَ كَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَكْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ.
از اين بتها كه شما آنها را شريك خدا قرار دادهايد چرا بترسم و وحشت داشته باشم شما بايد خوف و وحشت داشته باشيد كه بدون دليل و منطق عقلى و بدون اجازه خدا براى او اين بتها را شريك او ساختهايد اگر فهم و درك داريد خودتان قضاوت كنيد كه كدام يك از اين دو گروه (موحد و مشرك) بامن و امان و آرامش سزاوارترند.
اعراف ٩٧- ٩٩ أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ. أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ. أَ وَ لَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ.
آيا مردم اين قرى و قصبات از فرا رسيدن عذاب الهى در همان وسط روز كه مشغول