ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٣ - اما اخبار
و ميقات خبر ميدهد- وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى- يعنى با كمال عجله و شتاب آمدم پروردگارا به ميقاتگاه براى جلب رضا و خوشنودى تو (سوره طه ٨٤) و تفسير و بيانى پيغمبر ٦ دارد در باره حال موسى ٧ كه او نه چيزى خورد و نه چيزى آشاميد و نه خوابى كرد و نه ميل بچيزى نمود در رفتن و برگشتش در اين مدت چهل روز از جهت اشتياق بخداى متعال. و هنگامى كه قدم نهادى در ميدان شوق و محبت پس تكبيرة الاحرام به بند بر نفس خود و خواستههاى دنيوى خود- شخصيت خودت و تمام خواستهايت را كنار بزن و رها كن- و توديع و خداحافظى كن از آنچه با او انس و الفت داشتى و محروم شو (بر خود حرام كن) از آنچه به جز معشوق است و در اين فرصت ما بين حيات و مرگت شتابان باش و طواف كن و آرام مباش و با زبان دل لبيك بگو. خدا پاداش بزرگى بتو دهد. و مثل مشتاق مثل كسى است كه در حال غرق شدن است كه هيچ فكر و انديشه و همت و هدفى ندارد جز به خلاصى و نجات خود همه چيز را فراموش مينمايد.
٢٥- فلاح السائل حسين بن سيف كه از اصحاب امام ششم ٧ در كتاب خود كه از او نقل مينمايد روايت كرده كه شنيدم از حضرت ميفرمود كسى ايمانش خالص نميشود تا اينكه در نظر او خداوند متعال از همه چيز محبوبتر باشد- از خودش و از پدرش و مادرش و فرزندش و خاندانش و از مالش و از تمام مردم.
٢٦- كفاية الاثر حضرت صادق ٧ فرمود. صاحبان عقل و خردمندان آنانى هستند كه اعمال و كردار آنها بر پايه فكر و انديشه است (هميشه در تفكرند) تا در نتيجه تفكر بمحبت و دوستى خدا ميرسند و وقتى دل از محبت الهى بهرهمند شد و با نور محبت روشن گشت صفا و لطفى بزودى در او يافت مىشود و وقتى دل لطيف شد و آمادگى پيدا كرد فوائد و بهرههائى نصيبش خواهد شد و هنگامى كه از بهرهمندان شد سخنان حكيمانه بر زبانش جارى مىشود و وقتى سخنان حكمت آميز گفت داراى فطانت و فراست خواهد شد و چون باين مرتبه رسيد در اعمال و كارهايش از قدرت و نيروى الهى امداد ميگيرد و چون بهرهمند از قدرت شد احاطه علمى بآسمانها پيدا ميكند و هنگامى كه به چنين منزلت و مقامى نائل شد مرتب در افكار خويش غوطهور است با لطف مخصوص و حكمت و بينش و روشنى و چون باين مقام رسيد تمام خواست و ميل باطنى و محبت و دوستى خود را فقط در راه خالق و آفريدگار خود قرار ميدهد و چون چنين كرد به مقام بسيار بزرگى نائل شده است و در درون دلش خدا را مىبيند و حكمت و دانش را بدست مىآورد نه از آن راهى كه حكماء و فلاسفه بدست مىآورد بلكه حكمت و فهم بباطنش افاضه مىشود و علوم و اطلاعات كسب