ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٢ - اما اخبار
داشته باش بر اينكه عمرت در غفلت صرف شده و يارى بطلب از خدا بر پاك كردن ظاهرت از گناهان و پاكيزه نمودن باطنت از نواقص و عيوب و دنباله مسامحه و ادامه غفلت را قطع كن و آتش و شعله شهوات را در درون خود خاموش نما.
٢٣- مصباح الشريعه حضرت صادق ٧ فرمود. وقتى محبت الهى بر باطن بندهاى تابش كرد او را از هر شغل و قيدى ميرهاند و هر چه جز با او باشد ظلمت و تاريكى آور است. و محب و دوست واقعى خدا سر و باطنش از همه خالصتر است و در گفتار از همه راستگوتر و در عهد و پيمان از همه باوفاتر و در كردار و عمل از همه پاكتر و در ذكر و دعا از همه بىريا و صافتر و در باطن و درون از همه بندهتر. هنگام راز و نياز و مناجاتش ملائكه آسمان مىبالند و بديدن و ملاقات او افتخار مينمايند و از بركت وجودش خداوند متعال شهرها را آباد ميفرمايد و باحترام او لطفش را شامل حال بندگان ميدارد هنگامى كه بحق او از خدا چيزى درخواست كنند عنايت ميكند و بلاها را برحمتش بر طرف ميسازد اگر مردم رتبه و منزلت او را در نزد خدا بدانند بخدا تقرب نمىجويند مگر به واسطه خاك قدم او.
امير مؤمنان ٧ فرمود شعله عشق و محبت خدا بچيزى نميرسد مگر اينكه او را ميسوزاند و نور معرفت الهى بر چيزى نمىتابد مگر اينكه او را روشن ميسازد و ابر رحمت و لطف او بر هر چه قرار گيرد مىپوشاند و نسيم محبت بر چيزى نمىورزد مگر اينكه باو تحرك ميبخشد و آب فيوضاتش همه چيز را حيات ميدهد و سرزمين معرفت خدائى همه چيز در او ميرويد (معدن تمام خيرات و كمالات است) پس كسى كه دوست بدارد خدا را همه چيز باو ميدهد از ثروت و قدرت. رسول خدا ٦ فرمود هنگامى كه خدا بندهاى را از امت من دوست بدارد محبت او را در دل برگزيدگان خود و در ارواح ملائكه و ساكنين عرشش مىافكند كه او را دوست داشته باشند اين چنين است دوست حقيقى- خوشا بحال او خوشا بحال او و روز قيامت شفاعت مهمى دارد نزد خدا.
٢٤- مصباح الشريعه حضرت صادق ٧ فرمود كسى كه شوق الهى در دل دارد اشتهاء و ميلى به خوراك ندارد و لذتى از آشاميدنى نمىبرد و خواب راحتى نميكند و انسى با بستگان و دوستان نمىگيرد و جايگاه معينى براى خود اتخاذ نميكند و بدنبال مسكن و عمران نيست و لباسهاى نرم و ظريف نمىپوشد و آرامش و قرارى ندارد و شب و روز اشتغال بعبادت پروردگار و انجام وظيفه خود دارد باميد اينكه بآنچه اشتياق دارد برسد و با زبان شوق مناجات خدا مينمايد و از باطن و حالت درونى خود تعبيرات لطيفى دارد. همچنان كه خداوند از حالت اشتياق موسى بن عمران ٧ در آن ميعادگاه