ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ٤٠٣ - موعظه، زهد، حكمت

آن حضرت موقعى متولد شد كه پنج سال از وفات امام جعفر صادق ٧ گذشته بود، امام رضا مدت (٣٠) سال با پدر بزرگوارش بود و بعد از پدر هم (١٩) سال امامت كرد، موقعى كه از دنيا رفت (٤٩) سال و چند ماه از عمر شريفش گذشته بود.

٢- از عبد الرحمن بن يحى روايت شده كه گفت: در آن مرضى كه امام رضا ٧ از دنيا رفت من در حضور او بودم، آن حضرت توجهى بمن كرد و فرمود: وقتى كه آخرين روز عمر من فرا رسيد و صداى گريه بلند شد فرزندم محمّد نزد تو مى‌آيد و تو را براى غسل دادن من دعوت ميكند، موقعى كه مرا غسل داديد و بر من نماز خوانديد اين گمراه (يعنى مأمون) را آگاه كن كه چيزى از غسل و كفن مرا ناقص نكند و هرگز موفق نخواهد شد.

عبد الرحمن ميگويد: بخدا قسم من در مقابل مولاى خودم بودم، آن حضرت با من صحبت ميكرد، مغرب شد من نگاه كردم ديدم كه مولاى من امام رضا ٧ دنيا را وداع كرده، حسرت و غصّه زيادى گريبان مرا فرا گرفت، وقتى كه نزديك جنازه آن حضرت شدم ناگاه شنيدم كه گوينده‌اى از عقب سرم صدا ميزند: عبد الرحمن صبر كن! وقتى متوجه شدم ديدم كه ديوار شكافته شد و مولاى من امام جواد ٧ در حالى كه جامه پشمى پوشيده و عمامه مشگى بر سر نهاده بود ظاهر شد، بمن فرمود: عبد الرحمن بلند شو براى غسل دادن‌

______________________________
* پنجاه و يك سال، بقولى چهل و نه سال و چند ماه. مدت امامت: بيست و يك سال و پنج ماه، بقولى بيست سال. قاتل: مأمون الرشيد. علت وفات:

زهرى بوده كه مأمون با نخ و سوزن در ميان حبه انگور كشيد- مترجم.