ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٧٠ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

بالا برده شد. حضرت ابراهيم گفت: پروردگارا من مخلوقى نيكوتر از اين مخلوق نديدم و امتى را نورانى‌تر از اين امت نديدم اين مخلوق كيست؟! ندا آمد: اين حبيب من محمّد صلى اللّه عليه و آله است كه ذكر او را قبل از آنكه آسمان و زمينم را خلق كنم جارى كرده‌ام، و او را پيغمبر قرار دادم و حال آنكه پدر تو آدم ٧ بين روح و جسد بود، يا ابراهيم تو او را در عالم ذرّ ملاقات كرده‌اى آنگاه آن بزرگوار را از صلب تو بصلب فرزند تو اسماعيل ٧ منتقل خواهم كرد.

[٢١- حضرت اسماعيل ٧‌]

حضرت ابراهيم اين خبر را بساره (زوجه خود) داد كه خدا بزودى فرزند پاك و پاكيزه‌اى باو نصيب ميكند، و ساره بنور حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله طمع ميداشت زيرا كه ابراهيم ٧ ساره را از نور حضرت محمّد خبر داده بود و ساره دائما در انتظار آن نور بود تا موقعى كه هاجر به حضرت اسماعيل كه بيست و يكمين وصى بود حامله شد، همين‌كه هاجر به اسماعيل حامله شد ساره را از اين جهت غم و اندوه شديدى عارض گرديد و دائما گرفتار غم و اندوه بود.

وقتى كه اسماعيل ٧ متولد گرديد غيرت ساره قبول نكرد و بناى گريه و زارى را نهاده گفت: يا ابراهيم چه شد كه من در ميان مردم از فرزند محروم شدم! ابراهيم ٧ بساره فرمود: مژده باد تو را و چشم تو روشن باد كه خدا به وعده خود وفا ميكند، و خلف وعده نخواهد كرد، ساره دائما دچار غم و اندوه بود تا اينكه خدا حضرت اسحاق را باو مرحمت فرمود، وقتى كه اسحاق ٧ نشو و نمائى كرد و بزرگ شد حضرت ابراهيم را اجل در رسيد، آن حضرت فرزندان خود را كه شش نفر بودند جمع كرد و نگاه بآن نورى كه در صورت‌