ترجمه إثبات الوصية - مسعودي، علي بن حسين؛ مترجم محمد جواد نجفي - الصفحة ١٥٧ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست

و مؤمنين بطور مخفيانه از آن حضرت متابعت ميكردند و هرمز بن نرسى مدت (٧) سال سلطنت كرد و بعد از او پسرش شاه‌پور سلطنت كرد او اول كسى بود كه تاج بر سر نهاد و سوس و جنديسابور را بنا كرد.

بعد از شاه‌پور برادرش اردشير مدت (٣) سال حكومت نمود و در آن زمان بود كه خدا آن جوانان مؤمن و اصحاب كهف و رقيم را مبعوث كرد آن جوانهائى كه بخداى خود ايمان آوردند و خدا بهدايت آنان افزود.

يكى از قصه‌هاى آنان اين بود كه كتابى از حضرت عيسى ٧ بدست آوردند و بنحو مخفيانه در زمين روم يعنى همان رقيمى كه خدا (در قرآن) ذكر فرموده است طبق آن عمل ميكردند، و يكى از قصه آنها درباره فرستادن پول و سكه قديمى را بشهر و خريدن طعام از براى خوردن آنان همان است كه خدا در قرآن كريم فرموده است و نام آن كسى كه او را با پول بشهر فرستادند مكيخا بود.

روايت شده كه اصحاب كهف ايمان خود را مخفى و كفر را ظاهر مى‌نمودند و با نصارا در كليسا ميرفتند و شراب ميخوردند، پس خداى سبحان دو مرتبه بآنها اجر عطا كرد: يكى براى اينكه كفر را ظاهر و تقيه كردند و ديگر اينكه ايمان را مخفى داشتند.

همين‌كه وفات انشو در رسيد خداى تعالى به او وحى كرد كه امر وصيت را بفرزندش رشيخا واگذار نمايد. پس آن بزرگوار پسر خود را احضار فرموده او را وصى خود گردانيد و آنچه كه در دست داشت به او تسليم كرد و از دنيا رحلت كرد.